ترس از کودکان از جمله مواردی است که نه تنها بسیاری از کودکان بلکه بزرگسالان نیز به آن مبتلا هستند. ترس و فوبیای حشرات در کودکان از می تواند بر سبک زندگی آن ها تاثیر زیادی بگذارد و باعث اختلال در بسیاری از جنبه های مهم زندگی روزمره آن ها شود. ترس کودکان از حشرات باعث محروم شدن آنها از بازی از بازی در فضای باز در کنار دوستان و یا تجربه دنیای جدید محیط اطراف، می شود. ایجاد یک درک بهتر از ترس انواع حشرات، عنکبوت ها و سایر اینگونه موجودات کمک زیادی به کاهش ترس از حشرات در کودکان می شود.
ترس از حشرات در کودکان باعث اضطراب قابل توجهی در آنها می شود. این با دوست نداشتن حشرات کاملا متفاوت است. در ادامه با ترس کودکان از حشرات و نشانه های آن بیشتر آشنا خواهیم شد.
اختلال فوبیا در کودکان یک اختلال شایع و قابل درمان است. کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال هراس، دورههای غیرمنتظره و مکرر ترس یا ناراحتی شدید همراه با علائم دیگری مانند ضربان قلب تند یا احساس تنگی نفس دارند. این دوره ها ” Panic Attckats ” یا ” حملات ترس ” نامیده می شوند و از چند دقیقه تا چند ساعت طول می کشند. حملات ترس اغلب بدون هشدار ایجاد می شود. برای خواندن نکات این اختلال، کلیک کنید: اختلال هراس در کودکان
علائم ترس از حشرات در کودکان
انتوموفوبیا، یک ترس شدید و مداوم از حشرات است. این همان چیزی است که از آن به عنوان یک فوبیای خاص یاد می شود، که بر روی یک شی خاص تمرکز می کند. ترس از حشرات در کودکان، یکی از رایج ترین انواع فوبیای خاص است.
برخلاف ترس یا بیزاری عادی، فوبیای حشرات در کودکان، ترسی غیرمنطقی از آنها به شمار می رود.
بزرگسالان مبتلا به فوبیا اغلب غیرمنطقی بودن ترس از چیزی که هیچ خطر واقعی ندارد را درک می کنند، اما اینکار برای کودکان بسیار دشوار است. حتی با این حال، صرفا تصور نزدیک شدن به یک حشره می تواند علائم شدید روحی و جسمی در کودک ایجاد کند. علائم روانی مانند:
• احساس فوری ترس یا اضطراب شدید هنگام دیدن یا فکر کردن به یک حشره
• اضطرابی که با نزدیک شدن حشره بدتر می شود
• ناتوانی در کنترل ترس ها حتی اگر از غیر منطقی بودن آنها آگاه باشند
• مشکل در عملکرد به دلیل ترس
• انجام هر کاری برای دوری از حشرات، مانند اجتناب از پارک ها، زیرزمین ها یا فعالیت هایی که ممکن است در آنها حضور داشته باشند.
فوبیای حشرات در کودکان همچنین می تواند باعث بروز برخی علائم فیزیکی خطرناک در کودک نیز شود:
• حملات ترس و وحشت
• بالا رفتن ضربان قلب
• تنگی نفس شدید
• تعریق فراوان
• خشک شدن دهان
• لرزیدن شدید بدن
• گریه های شدید و هیستری
روش های درمان و مدیریت ترس کودکان از حشرات
درمان ترس کودکان از حشرات به تعامل آنها با طبیعت و همچنین راحتی زندگی روزمره آنها، کمک بسیاری می کند. درمان ترس از کودکان توسط روانشناسان کودک صورت می گیرد. به دو روش مواجهه و درمان شناختی رفتاری که توسط روانشناسان متخصص در این زمینه، انجام می شود می توان برای درمان فوبیای حشرات در کودکان اقدام کرد.
درمان ترس از حشرات در کودکان از طریق مواجهه
این نوع درمان شامل قرار گرفتن تدریجی کودک در معرض منبع فوبیا و تکرار قرار گرفتن در معرض برای کمک به تغییر واکنش کودک به حشرات است. به این حساسیت زدایی سیستماتیک نیز گفته می شود.
مواجهه درمانی معمولاً با صحبت در مورد ترس کودکان از حشرات شروع می شود. ممکن است تصاویر یا فیلم هایی از حشرات به کودکان نشان داده شود و در نهایت در یک محیط کنترل شده در معرض حشرات زنده قرار گیرند.
درمان شناختی رفتاری (CBT) فوبیای حشرات در کودکان
درمان شناختی رفتاری (CBT) بر افکار و باورهای کودکان در مورد منبع فوبیای حشرات و نحوه تأثیر آن ها بر زندگی کودکان متمرکز است.
درمان شناختی رفتاری، با قرار گرفتن در معرض و انواع دیگر رفتار درمانی ترکیب می شود تا نحوه تفکر کودک شما را در مورد محرک ها و واکنش های آنها نسبت به حشرات را تغییر دهد.
هدف از انجام این روش درمانی است که یک حس کنترل بر افکار و احساسات در کودک ایجاد شود تا دیگر تحت تأثیر حشرات قرار نگیرد.
دارو
روان درمانی موثرترین راه برای غلبه بر ترس از حشرات در کودکان است. با توجه به علائمی که کودک شما از خود نشان می دهد، پزشک ممکن است دارویی را برای کمک به کاهش اضطراب و سایر علائم فوبیای حشرات در کودکان برای آنها تجویز کند.
داروهای ضد اضطراب اغلب برای کاهش استرس و اضطراب تجویز می شوند. آرام بخش ها اعتیادآور هستند و فقط برای استفاده کوتاه مدت توصیه می شوند. داروهای ضد افسردگی نیز می توانند به کاهش اضطراب و ترس کمک کنند. هر نوع داروی ضد اضطرابی نیز برای کودکان مناسب نیست. در نتیجه در مصرف آن ها نباید زیاده روی کرد.
با اینکه برخی از پزشکان از دارو برای درمان فوبیای حشرات در کودکان استفاده می کنند، اما تاثیر داروهای اضطراب و داروهای ضد افسردگی در درمان فوبیای حشرات در کودکان توسط سازمان غذا و دارو به طور رسمی تایید نشده است.
دیدگاهتان را بنویسید
می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟خیالتان راحت باشد :)