بلعیدن، فرآیندی پیچیده است که هم ارادی و هم غیرارادی اتفاق می افتد. بسیاری از مردم بلعیدن را امری بدیهی میدانند، زیرا برای بسیاری از آنها به طبیعت دوم تبدیل میشود. برای درک پیچیدگی یک عمل بلع، کافی است به مراحل متعددی که هنگام خوردن یک لقمه غذا یا نوشیدن جرعه ای آب انجام می شود، دقت کنیم.
برای برخی از کودکان، خوردن و بلعیدن می تواند باعث مشکلات متعددی شود که منجر به رشد ضعیف، عدم افزایش وزن و تغذیه ناکافی می شود. اصطلاح پزشکی برای اختلال بلع در کودکان، دیسفاژی نامیده می شود. اختلال بلع در بچه ها دارای سه نوع است که عبارتند از دهانی، اوروفارنکس و مری. درمان اختلال بلع در کودکان توسط گفتار درمانگران نیز انجام می شود. در این مقاله ما درباره انواع رایج و روش های درمان اختلال بلع در بچه ها، صحبت خواهیم کرد.
ابزار درمان اختلال بلع کودکان
تکنیک های مورد استفاده برای تشخیص و درمان اختلال بلع کودکان، شامل ابزارهای ارزیابی بالینی و معیارهای کیفیت زندگی و همچنین طیف وسیعی از ابزارهای ارزیابی ابزاری است.
معاینه بلع ویدئو فلوروسکوپی (VFSS) و ارزیابی فیبر نوری آندوسکوپی بلع (FEES) رایج ترین ارزیابی های ابزاری مورد استفاده در تشخیص و درمان اختلال بلع بچه ها هستند. VFSS امکان ارزیابی بلع را در تمام مراحل بلع می دهد. در طول این معاینه، مایع و غذای آغشته به باریم به بیمار ارائه میشود و از نظارت تصویری فلوروسکوپی برای ثبت عملکرد بلع اوروفارنکس و اختلالات بلع استفاده میشود.
برخلاف معاینه بلع ویدئو فلوروسکوپی، معاینه فیبر نوری آندوسکوپی بلع نیازی به دریافت باریم یا قرار گرفتن در معرض اشعه ندارد، اما مستلزم آن است که بیمار عبور از آندوسکوپ بینی را تحمل کند. فیبر نوری آندوسکوپی بلع تصاویری از حنجره و هیپوفارنکس قبل و بعد (اما نه در حین) بلع حلق ارائه می دهد که امکان تشخیص اختلالات ساختاری و فیزیولوژیکی بلع و همچنین ارزیابی خطر آسپیراسیون را فراهم می کند. فیبر نوری آندوسکوپی بلع، ابزاری ایمن و مؤثر برای ارزیابی اختلال بلع در کودکان است و همچنین امکان ارزیابی وضعیت حنجره و حلق را در کودکان مبتلا به اختلال بلع فراهم می کند.
مداخله و درمان اختلال بلع کودک
در عمل بالینی، مداخله درمانی برای کودکانی که مشکلات بلع فاز دهانی دارند، عموماً شامل تمرینهایی با هدف بهبود مهارتهای حسی و یا حرکتی مورد نیاز برای نوشیدن و خوردن است. برای درمان اختلال بلع در کودک، مداخله درمانی معمولاً شامل اصلاح استراتژی بلع یا آموزش نحوه صحیح غذا دادن به کودک می شود.
در مواردی که اختلال بلع در یک کودک سالم از نظر عصبی آشکار است، بسیاری از پزشکان ارزیابی راه هوایی فوقانی برای ارزیابی ناهنجاریهای ساختاری، را توصیه می کنند. علاوه بر این، صرف نظر از علت و درمان اختلال بلع کودک، پیشنهاد شده است که بازگشت به رژیم غذایی طبیعی در کودکان مبتلا به اختلال بلع نیازمند یک رویکرد تدریجی است تا امکان آموزش سیستماتیک عصبی عضلانی فاز حلق بلع را فراهم کند.
مطالعات کمی درباره روش ها و شیوه مدیریت درمان اختلال بلع در کودکان صورت گرفته است. یکی از مطالعات اخیر برای کودکان مبتلا به شکاف حنجره نوع 1 یک روش درمان بالینی بر اساس سن، وضعیت همبودی، شدت آسپیراسیون و توانایی تحمل یک رژیم غذایی را پیشنهاد داده است. یک نظرسنجی بینالمللی که ارائه خدمات را برای مشکلات بلع در کودکان به دنبال آسیب مغزی ارزیابی میکند، تنوع بالایی را در عمل گزارش میکند و پیشنهاد میکند که استفاده محدود از معیارهای ارجاع، مسیرهای مراقبت و دستورالعملها امکان مراقبت نابرابر و نتایج کمتر از بهینه را فراهم میکند. محققین برای حمایت از توسعه ابزارهای ارزیابی ویژه کودکان و پروتکل ها و دستورالعمل های بالینی و همچنین رویکردهای درمان اختلال بلع در کودکان، انجام تحقیقات بالینی بیشتر را لازم دانسته اند.
رویکرد های درمانی چند رشته ای برای تشخیص و مدیریت اختلال بلع در کودکان، روشی است که اکثر پزشکان آن را توصیه می کنند. طبقه بندی بین المللی عملکرد، ناتوانی و سلامت سازمان جهانی بهداشت، به عنوان یک روش استاندارد برای مستندسازی وضعیت سلامت و عملکرد در کودکان مبتلا به اختلال بلع پیشنهاد شده است، و این چیزی است که باید در ارزیابی و برنامه ریزی درمان اختلال بلع در کودکان مورد توجه قرار گیرد.
دیدگاهتان را بنویسید
می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟خیالتان راحت باشد :)