نخوابیدن کودک در اتاق خودش و آموزش های ساده وولک برای آن

هر مرحله از زندگی کودک، چالشی بزرگ برای والدین محسوب می شود. نحوه ی رویارویی و شیوه ی حل این چالش ها بین والدین متفاوت است. یکی از مهمترین چالش ها و مشکلاتی که والدین با آن دست و پنجه نرم می کنند، نخوابیدن کودک در اتاق خودش است. این مساله کاملا طبیعی است و برای همه ی کودکان پیش می آید. نخوابیدن کودکان در اتاق خودشان برخواسته از نیازهای روحی و روانی کودک است. شکستن وابستگی عاطفی کودک به والدین در سن کم، یکی از مشکلاتی است که با برطرف کردن آن می توان کودک را به خوابیدن در اتاق خودش ترغیب و تشویق کرد.

دلایل نخوابیدن کودک در اتاق خوابش

کودک تا چند ماه اول زندگی درک خاصی از وابستگی عاطفی و نیاز روانی به والدین  و تعریف درستی از تاریکی و ترس از تنهایی ندارد. بنابراین بهترین زمان جدا کردن اتاق خواب کودک از اتاق خواب والدین از 12 ماهگی کودک تا 18 ماهگی  او است. والدینی که کودکان خود را تا دو سالگی نزدیک خود نگه میدارند، باعث وابستگی بیشتر کودک به خود می شوند. همین امر باعث نخوابیدن بچه ها در اتاق خودشان می شود. کودکی که بهتر متوجه محیط اطراف خود می شود و معنای تاریکی و تنهایی را درک می کند، دوست ندارد از والدین خود جدا شود. همین وابستگی ها و ترس ها جزو دلایل نخوابیدن کودک در اتاق خوابش هستند.

نیاز و احتیاج کودک به تغذیه شبانه و احساس امنیتی که در کنار والدین احساس می کند؛ خوابیدن در اتاقی جداگانه از والدین را برای او سخت تر می کند. کودک فکر می کند با دور شدن از والدین ممکن است او را فراموش کنند یا مثل سابق به او توجه نشود، همین امر موجب استرس و اضطراب و نخوابیدن کودکان در اتاق خودشان می شود. تمامی این دلایل فشاری روحی و روانی بر کودک وارد می کند؛ تا حدی که نخوابیدن کودک در اتاق خودش و اصرار و التماسش برای نزدیک به والدین ماندن، به مشکلی بغرنج برای او تبدیل می شود و گاهی ممکن است کودک تمام طول روز به این موضوع فکر کند. والدین با درک بهتر دلایل نخوابیدن کودک در اتاق خوابش، می توانند به او این اطمینان خاطر را دهند که همیشه در کنار او هستند و دوری و جدا خوابیدن کودک از والدین، از عشق و علاقه ی بین آنها کم نمی کند. با فهمیدن نیازها و آشنایی با روحیات کودک می توان مشکل نخوابیدن بچه در اتاق خودش را به راحتی برطرف کرد.

راهکارهای حل مشکل نخوابیدن بچه ها در اتاق خودشان

راهکارهای زیادی برای حل مشکل نخوابیدن کودک در اتاق خودش وجود دارد. بعضی از والدین دست به دامن پزشک متخصص می شوند بعضی هم ممکن است به زور و اجبار متوسل شوند. استفاده از زور و اجبار برای برطرف کردن مشکل نخوابیدن کودک در اتاق خودش عواقب شدیدی دارد و استفاده از آن به هیچ وجه توصیه نمی شود.

خواب باکیفیت و به موقع کودکان باعث تامین انرژی کافی آن ها می شود و اگر در آن اختلالی به وجود آید مغز در طی روز عملکرد مفید کامل خود را ندارد و این امر در توانایی های فیزیکی و مهارت های حرکتی کودکان نیز تاثیرگذار است. ادامه این مطلب و نکات آن را می توانید مفصلا در این مقاله مطالعه نمایید: بی خوابی کودکان

شروع به موقع و زود هنگام این فرآیند در پیشگیری از پیش آمدن مشکل نخوابیدن در کودک، بسیار مهم است. جدا کردن کودک تا قبل از 6 ماهگی کار اشتباهی است و همانگونه که قبلا گفتیم بهترین زمان برای جدا کردن کودک 12 تا 18 ماهگی او است. بنابراین منتظر بزرگتر شدن کودک نشوید؛ با تمرین دادن او به تنها خوابیدن در محیطی جدید جلوی بروز مشکل نخوابیدن کودک در اتاق خودش را بگیرید. استفاده از کلمات مثبت و سرزنش نکردن به خاطر نخوابیدن بچه ها در اتاق خودشان باعث تشویق کودک برای تجربه کردن خوابیدن در اتاق خودش می شود. کودک را مستقل بار بیاورید و به او بیاموزید که با نخوابیدن کودکان در اتاق خودش شخصیت مستقل او دیرتر شکل می گیرد.

با کودک خود گفتگو و ترس های او را درک کنید. والدین باید به دلایل نخوابیدن کودکان در اتاق خودشان با دقت گوش کرده و ترس های او را قبول کنند. بابت ترسیدن از هیولا و جانورهای تخیلی او را مسخره نکنید. سعی کنید با خواندن کتاب و پرت کردن حواس او از این مسائل، به مشکلات نخوابیدن بچه ها در اتاق خودشان و اصرار آن ها برای نزدیک والدین ماندن، پایان دهید. شاید نخوابیدن بچه در اتاق خودش بنظر مساله ای جدی و حاد بنظر نیاید اما والدین باید به این موضوع توجه کرده و اهمیت دهند؛ چرا که مشکل نخوابیدن کودک در اتاق خودش قضیه ایست که اگر در سن کم برطرف شود، باعث می شود کودک با شخصیتی قوی و مستقل بزرگ شود.