3/5 - (1 امتیاز)

رفتار خشونت آمیز و پرخاشگری کودک با والدین می تواند آنقدر ناراحت کننده و گاهی ترسناک باشد که ممکن است باعث شود بزرگسالان احساس کنند باید کنترل را به شیوه ای بیش از حد قاطعانه و گاهی فیزیکی به دست بگیرند تا به کودک نشان دهند چه کسی مسئول است. اینکه والدین سعی در کنترل رفتارهای پرخاشگرایانه کودک خود دارند کاملا قابل درک است. آنها خواهان متوقف شدن اینگونه رفتارها و بازگشتن به زندگی عادی و آرام خود هستند.

رفتار پرخاشگری بچه با والدین به سرعت توسط جامعه مورد قضاوت واقع می شود. همین امر باعث می شود والدین تحت فشار قرار گیرند و احساس کنند باید نسبت به پرخاشگری بچه واکنشی خاص نشان دهند. متأسفانه در اغلب مواقع، واکنشی که والدین نشان می دهند نشان دادن رفتاری پرخاشگرایانه برابر پرخاشگری کودکان با والدین است!

در ادامه با عوامل موثر در شروع پرخاشگری با والدین در کودکان و همچنین راهکارهای مفید در مدیریت همچین شرایطی، آشنا خواهیم شد.

علل پرخاشگری کودک با والدین

پرخاشگری کودک با والدین ممکن است  منجر به فرزندپروری مستبدانه شود. در اصل، کودک احساس تنهایی می کند. این سبک از فرزندپروری اغلب این ترس را در ذهن کودک ایجاد می کند که با بد رفتاری های خود تنها مانده است، و در چنین مواقعی واکشن انعطاف ناپذیر والدین منجر به مسابقه ای با والدین برای پیروزی در نبرد می شود.

در برخی موارد، بچه ها به دلیل عدم توانایی در حل و هضم مشکلاتی فراتر از توان آنها، احساس ناامیدی می کنند. کودکان هنوز شیوه های کنترل رفتارهای انفجاری خود و یا راهکارهای حل درگیری‌های ذهنی خود را به روش‌های قابل قبول اجتماعی، را آموزش ندیده اند.

محیط خارج از خانه نیز در پرخاشگری کودک با والدین تاثیر گذار است. همسالان، معلمان، محل زندگی، پیام های شبکه های اجتماعی و عوامل فرهنگی همگی نقش دارند.  مطالعات نشان می دهد که برخی از کودکان در پاسخ به موقعیت های استرس زا، افزایش طبیعی هورمون استرس کورتیزول را تجربه نمی کنند. برخی دیگر ممکن است موجی را تجربه کنند، اما مدت زمان غیرمعمولی طول می کشد تا بهبود یابند. هر دو نوع کودک در معرض خطر بیشتری برای ایجاد مشکلات رفتار پرخاشگرانه هستند.

در برخی موارد مشکلاتی مانند رویدادهای استرس زای زندگی، مشکلات تنظیم عاطفی و یا اختلالات رفتاری مانند ، کمبود توجه، علائم اوتیسم یا بیش فعالی از عوامل پرخاشگری کودکان با والدین هستند. با این حال، در همه موارد حتی در مواردی که کودکان با اختلالات رفتاری جدی تشخیص داده شده اند،  بزرگسالان می توانند تأثیر قدرتمندی داشته باشند.

مدیریت رفتار پرخاشگری بچه ها با والدین

شما بعنوان والدین کودک، حق دارید از هرگونه شیوه تربیتی ای که صلاح می دانید، استفاده کنید. اما متأسفانه، همه والدین همیشه مناسب ترین گزینه های تربیتی را در آموزش کودک خود، انتخاب نمی کنند. هنگام مواجه با رفتاری پرخاشگری بچه ها با والدین، برخی از نکات وجود دارند که در صورت توجه به آنها می توانید نتایج بهتری در کنترل و مدیریت رفتار پرخاشگری کودکان با والدین، بدست آورید. برخی از این نکات عبارتند از:

  • به یاد داشته باشید که همه رفتارها یک ارتباط است و وظیفه شما به عنوان والدین این است که سعی کنید به آنچه را که فرزندتان می خواهد به شما بگوید، توجه نشان دهید.
  • به هر نوع رفتاری که باعث تحریک و بروز احتمالی پرخاشگری در کودک می شود و همچنین اگر چیزی به فروکش کردن آن کمک می کند، دقت کنید.
  • در حالی که کنترل رفتارهای پرخاشگریانه فیزیکی یک کودک بزرگترکار راحتی نیست، اما والدین می توانند به جای نشان دادن واکنشی مشابه کودک، او را در آغوش کشیده و سعی کنند او را آرام کنند.
  • انجام همچین کاری برای حمایت از کودکی که رفتار خشونت آمیز از خود نشان می دهد دشوار، اما ضروری است. درک علت پرخاشگری کودک با والدین، برای یک کودک مضطرب بسیار مهم و مفید است.
  • خلق و خوی خود را کنترل کنید و مراقب لحن خود باشید زیرا کودکان به واکنش های شما که نشان می دهد قادر به کنترل اوضاع نیستید، دقت می کنند. به یاد داشته باشید در مورد نحوه حفظ آرامش، می توانید الگوی کودک باشید.

 

هیچ کدام از نکات ذکر شده بلافاصله باعث رفع پرخاشگری کودکان با والدین نمی شود، اما در کنار حفظ منصفانه و البته روتین اخلاقی پایدار از جانب شما، در کاهش پرخاشگری کودک موثر هستند. تعیین حد و حدود به ویژه زمانی که احساس ناامیدی و بی امیدی می کنید، تمام عزم شما را می طلبد تا این روش برنامه ریزی شده نتیجه دلخواه را بدهد.

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *