علت دیر راه افتادن کودک و مدیریت آن

کودکان در دو سال اول زندگی به نقاط عطف مختلفی می رسند که یکی از به یاد ماندنی ترین و جذاب ترین آنها توانایی راه رفتن است. اکثر کودکان بین 11 تا 15 ماهگی توانایی مستقل راه را به دست می آورند. اگر کودک شما تا 18 ماهگی راه نمی‌رود، پیشرفت مهارت راه رفتن او با تاخیر در نظر گرفته می‌شود. دیر در راه رفتن کودکان اغلب جای نگرانی ندارد، اما همیشه دلیلی برای همچین تاخیری، وجود دارد. به طور کلی که اگر کودک شما تا 18 ماهگی راه نرفت، جهت یافتن علت دیر راه رفتن کودک باید از دکتر متخصص اطفال یا ارزیابی توسط فیزیوتراپیست کمک گرفت. این مشاوره باید شامل ارزیابی انعطاف پذیری و ثبات لگن نیز باشد. اگرچه سن راه رفتن مستقل مهم نیست، اما مهم است که کودکانی که دیرتر راه رفتن را یاد می‌گیرند، تجربه زیادی در ایستادن، ایستادن با تکیه گاه و راه رفتن با نگه داشتن وسایل خانه داشته باشند. در ادامه با علت تاخیر در راه رفتن کودک و نحوه مدیریت آن، آشنا خواهیم شد. برای مطالعه علت دیر راه افتادن کودک می توانید با ما همراه باشید.

علت تاخیر در راه افتادن کودکان

علت اصلی تاخیر در راه افتادن کودکان، تاخیر در بلوغ مهارت های حرکتی است. کودکانی که دیرتر راه می روند، به موقع به تمام نقاط عطف دیگر می رسند. مهارت‌های حرکتی آنها از کیفیت عادی برخوردار است، فقط دیرتر از آنچه که باید، رخ می دهد. از آنجایی که علت دیر راه افتادن کودک هیچ اساس جدی و خطرناکی ندارد، بنابراین نیازی به نگرانی نیست. تأخیر در راه رفتن ممکن است صرفاً یک تغییر طبیعی باشد. رایج ترین علت تاخیر در راه رفتن کودک عبارتند از:

تاخیر در بلوغ حرکتی

برخی از بچه ها کمی دیرتر از حد معمول راه می روند و دلیل آن تاخیر در رسیدن به بلوغ مهارت های حرکتی است. در این موارد، تمام نقاط عطف دیگر به موقع به دست می‌آیند، و مهارت‌های حرکتی کیفیت معمولی دارند، درست دیرتر از آنچه که باید باشند. صبور باشید زیرا تاخیر نتیجه هیچ مشکل اساسی جدی نیست.

تاخیر در رشد

در برخی موارد، کودک نه تنها در تمام مهارت‌های حرکتی بلکه در باقی نقاط عطف رشدی خود، با تاخیر مواجه می شود. ممکن است از ناهنجاری هایی در هماهنگی و توان عضلانی رنج ببرد و دارای ویژگی های بدشکلی یا ساختار بدن متفاوت باشد. دیستروفی عضلانی، فلج مغزی و سندرم داون نمونه هایی از اختلالات رشدی هستند که ممکن است یک علت دیر راه افتادن کودک شما باشند. در برخی از موارد تاخیر دررسیدن به نقطه عطف رشدی، ممکن است کودک هرگز راه نرود.

خلق و خوی

گاهی اوقات، خلق و خوی طبیعی کودک شما ممکن است باعث شود که او دیرتر از آنچه شما دوست دارید اولین قدم هایش را بردارد. در برخی موارد، کودکانی که کنار آمدن با آنها راحت تر است و از اینکه فقط به پشت بخوابند و به نقطه ای خیره شوند و خود را سرگرم کنند، ممکن است دیرتر به راه بیافتند. هیچ مشکل یا دلیلی برای نگرانی وجود ندارد، کودک فقط عجله ای برای رفتن به جایی ندارد و از شرایط فعلی خود، رضایت دارد. در نقطه مقابل، نوزادانی که حالت خرچنگی دارند یعنی بر روی شکم می خوابند و سینه خیز می روند، اغلب زودتر راه می‌روند.

محیط

یک تاخیر در راه افتادن کودکان، شرایط محیطی پیرامون کودک است. شرایط محیطی ای که فراتر از کنترل کودک است ممکن است منجر به تاخیر در راه رفتن شود. اگر نوزادی برای مدتی مریض باشد، با دراز کشیدن زیاد یا بستری شدن در بیمارستان، ممکن است دیر راه برود. با تمرکز زیاد روی داروها و خوب شدن، برنامه معمولی از مسیر خارج می شود. همچنین، نوزادی که توسط والدینش همه جا حمل می‌شود و به او فرصت تحرک داده نمی‌شود، ممکن است کمی دیرتر روی پاهایش بیاید.

مدیریت علت دیر راه افتادن کودکان

به طور کلی نحوه مدیریت علیت دیر راه افتادن کودکان، به علت آن بستگی دارد.

• اگر کودک به طور معمول به تمام نقاط عطف دیگر رسیده است و به نظر می رسد در آستانه رسیدن به این نقطه عطف است، یک ماه صبر کنید و اگر کودک توانست راه برود، خوب است. در غیر این صورت بهتر است به پزشک مراجعه کنید.
• اگر راه رفتن تنها نقطه عطف رشدی کودک است که به تاخیر افتاده است ، ممکن است مراجعه به یک متخصص اطفال برای ارزیابی دقیق تر وضعیت کلی کودک نیاز باشد، اما یک فیزیوتراپیست اطفال یا روانشناس کودک ممکن است بهتر بتوانند وضعیت را بررسی و مدیریت کنند.
• تأخیر ناشی از بی توجهی و بی مسئولیت والدین نسبت به کودک، در صورتیکه به کودکان فرصتی برای بهبود مهارت هایشان داده شود، تغییر شرایط امکان پذیر می شود. مدیریت شامل بازدیدکننده اجتماعی و نظارت کادر درمانی بر فرآیند بهبود کودک، است.
• اگر تشخیصی مانند سندرم داون یا فلج مغزی قبلاً داده شده باشد، علت دیر راه افتادن کودک را موجه می کند. ممکن است هنوز هم برای به حداکثر رساندن پتانسیل توانایی کودک، مشارکت سایر متخصصان مراقبت های بهداشتی مناسب باشد.

باید تمامی جوانبی که ممکن است باعث تاخیر در رسیدن به نقاط رشدی کودک می شود، ابتدا بررسی و سپس حذف شوند. بنابراین اگر به بنظر رسیدکه این بخشی از یک تاخیر کلی است، برای تعیین علت دیر راه افتادن کودک خود به متخصص اطفال مراجعه کنید.