علت گشاد راه رفتن کودک

اکثر نوزادان می توانند خود را به سمت بالا بکشند تا بایستند و اولین گام های خود را بین 8 ماهگی تا 18 ماهگی شروع کنند. بلافاصله پس از اولین جشن تولد خود، آنها معمولاً می توانند چند قدم به تنهایی بردارند. اما اگر متوجه شدید کودکتان پاهای خمیده دارد و یا روی نوک پا راه می‌رود، چه باید کرد. آیا پاهای خمیده کودکان، امری نگران کننده است؟
پاهای خمیده که علت گشاد راه رفتن کودک است، یکی از نگرانی های رایج والدین است. بسیاری از والدین شاید متوجه نباشند که تقریبا هر نوزادی در بدو تولد پاهای خمیده ای دارد. این انحنای بیرونی استخوان‌های پا معمولاً تا سن 2 سالگی خودش را برطرف می‌کند. اما در صورت برطرف نشدن، پاهای خمیده را می تواند علت گشاد گشاد راه رفتن کودک در سالهای آینده زندگی کودک شود. برای آشنایی بیشتر با علت گشاد راه رفتن کودکان، تا آخر این مطلب با ما همراه باشید.

روروئک یکی از وسایلی است که به تقویت و ورزش کردن پا های کودک کمک می کند. اما کارشناسان استفاده ی بیش از حد از روروئک را برای کودکان توصیه نمی کنند. اگر دوست دارید علت آن را بدانید، پس اصلا خواندن این مقاله را در وولک اصلا از دست ندهید: راه رفتن کودکان

علت گشاد گشاد راه رفتن کودک

کودکان نوپا معمولاً در ابتدا به جای حرکت به سمت جلو، از یک طرف به سمت دیگر تاب می‌خورند و باعث می‌شود پاهای خمیده‌شان حتی اغراق‌آمیزتر به نظر برسد. پاهای خمیده باعث تاخیر در راه رفتن نمی شود یا بر توانایی کودک شما برای یادگیری راه رفتن تاثیر نمی گذارد.
همانطور که گفته شد در برخی موارد نادر، پاهای خمیده کودک تا سن 2 سالگی به طور طبیعی برطرف نمی‌شوند، زانوهای کودک شما می‌توانند با انحنای استخوان‌های ساق پا به سمت بیرون بچرخند که علت گشاد گشاد راه رفتن کودک شود. این می تواند باعث مشکلات زانو شود. اگر پاهای خمیده به طور ناگهانی ظاهر شد یا بیش از 2 سالگی باقی ماند، به پزشک کودک خود مراجعه کنید.
دیسپلازی رشدی لگن را می توان یک علت گشاد گشاد راه رفتن کودک دانست. دیسپلازی رشدی لگن (DDH) به شرایطی گفته می شود که در آن مفصل ” گوی و کاسه “، مفصل ران در نوزادان و کودکان خردسال به درست فرم دهی و شکل نمی گیرد.
گاهی اوقات به این شرایط، دررفتگی مادرزادی لگن یا دیسپلازی لگن نیز گفته می شود.

دلیل گشاد راه رفتن کودک

علاوه بر شایع ترین علت گشاد راه رفتن کودک، چند دلیل گشاد راه رفتن کودک دیگر نیز که میتوان نام برد عبارتند از:

• پیچ خوردگی تیبیا
یک علت گشاد راه رفتن کودک، پیچ خوردگی تیبیا چرخش ساق پای کودک (درشت نی) به داخل (پیچش تیبیا داخلی) یا به بیرون (پیچش تیبیا خارجی) است. این دلیل گشاد راه رفتن کودک معمولا با رسیدن کودک به سن 4 سالگی بدون نیاز به درمان بهبود پیدا می کند و راه رفتن کودک به حالت عادی باز می گردد.

• فمورال
یک علت گشاد راه رفتن کودکان را می توان فمورال استخوان بالای پای کودک (فمور) را توصیف می کند که به داخل یا خارج می پیچد. چرخش استخوان ران به سمت داخل (آنتورژن فمورال) باعث می شود پاها به سمت داخل حرکت کنند. علائم آنتورژن فمورال معمولاً برای اولین بار زمانی که کودک بین 2 تا 4 سال سن دارد مشخص می شود، زمانی که چرخش به سمت داخل لگن تمایل به افزایش دارد. این شرایط نیز معمولا بدون نیاز به درمان بهتر می شود.

پیچ خوردگی استخوان ران به سمت خارج را رترووراسیون فمورال می نامند و باعث می شود پاها به سمت بیرون حرکت کنند. شیوع آن کمتر از آنتورژن فمورال است. در برخی موارد، بازگشت به عقب استخوان ران ممکن است یا راه رفتن کودک را به تأخیر بیندازد و یا علت گشاد گشاد راه رفتن کودک در سن بالاتر شود. با این حال، این وضعیت اغلب بدون مداخله پزشکی بهتر می شود.
پزشکان فقط در صورتی که کودک بزرگتر از 9 سال سن داشته باشد و شرایط بسیار شدیدی داشته باشد که باعث زمین خوردن زیاد و راه رفتن ناخوشایند می شود، جراحی را برای آنورژن فمورال یا عقب نشینی فمورال در نظر می گیرند.

• متاتارسوس اضافی
متاتارسوس ادوکتوس یک ناهنجاری رایج وضعیتی است که باعث می شود پای کودک از وسط پا تا انگشتان پا به سمت داخل خم شود. در موارد شدید، ممکن است شبیه پای پرانتزی می شود و دلیل گشاد راه رفتن کودک در سن بزرگتر می باشد. این وضعیت در بیشتر مواقع خود به خود بهبود می یابد.
نوزادان مبتلا به متاتارسوس ادوکتوس شدید ممکن است نیاز به درمان داشته باشند که معمولاً شامل تمرینات ویژه، گچ گیری یا کفش های اصلاحی خاص است. این درمان ها در نوزادان 6 تا 9 ماهه موفقیت بالایی دارند.

• راه رفتن با انگشتان پا
راه رفتن با انگشتان پا یک ناهنجاری رایج در راه رفتن است، به ویژه در کودکان خردسالی که تازه راه رفتن را شروع کرده اند. در بیشتر موارد، این مشکل در طول زمان و بدون مداخله خود به خود برطرف می شود. با این حال، کودکانی که به طور معمول برای یک دوره راه می روند و سپس شروع به راه رفتن روی انگشتان خود می کنند، یا کودکانی که تاندون آشیل خود را سفت می کنند، باید توسط پزشک معاینه شوند.
بسیاری از موارد دویدن مداوم با انگشت پا در خانواده ها یا ناشی از سفت شدن عضلات است. درمان ممکن است شامل مشاهده، فیزیوتراپی، بریس بندی، گچ گیری یا جراحی باشد. در برخی موارد، راه رفتن با انگشت پا ممکن است نشان دهنده یک اختلال عصبی عضلانی مانند فلج مغزی باشد یا می تواند نشانه ای از دیسپلازی رشدی لگن که شایع ترین علت گشاد راه رفتن کودک است و یا اختلاف طول پا باشد.