تحلیل میزان شنوایی کودکان استثنائی

مشکلات شنوایی کودکان استثنائی بسیار شایع است ، ولی حتی در سطح متوسط هم می توانند مشکلات بزرگی ایجاد کنند. روند رشد و رسیدن به نقاط عطف در کودکان استثنائی آرام تر از دیگر کودکان است، در نتیجه این شنوایی در کودکان استثنائی مهارت گفتاری و یادگیری زبان آن ها نیز، به شدت تحت تاثیر قرار می دهند.

تشخیص و ارزیابی میزان شنوایی کودکان استثنائی را می توان با تعدادی از روش های کم و بیش ظریف انجام داد، اما راه اندازی یک سیستم هموار معاینات و درمان مهم تر از دستاوردهای پیچیده فناوری است. وجود یک روتین درمانی جامع و کامل برای گوش و حلق و بینی ضروری است. در اکثر مواقع برای افزایش شنوایی کودک استثنائی لوازم جانبی کمکی مانند انواع سمعک ها، همانند مدل های پشت گوش یا عینک های شنوایی، استفاده می شود. آموزش کودکان استثنائی مبتلا به مشکلات شنوایی، کار ساده ای نیست و  در این زمینه، کمبود مؤسسات ویژه یا بخش های جداگانه مخصوص کودکان استنثائی ناشنوا یا کم شنوا، احساس می شود.

علائم اختلال شنوایی در کودکان استثنائی

اگر کودک به صداها پاسخ ندهد یا اگر کودک در صحبت کردن یا تاخیر در تکلم مشکل داشته باشد، ممکن است والدین به اختلال شنوایی شدید مشکوک شوند.

ضعیف بودن علائم اختلال شنوایی در کودکان استثنائی ممکن است تشخیص آن را برای والدین و همچنین پزشکان دشوار کند، موارد ساده ای که مانند:

• کودکان گاهی افرادی که با آنها صحبت می کنند را نادیده می گیرند.
• کودک در خانه مشکلی ندارد اما در مکان های عمومی مانند خیابان یا پارک صداهای دور و خفیف را به درستی نمی شنود.

از آنجایی که اختلال شنوایی در کودکان استثنائی بسیار رایج است، در صورت مشاهده ی کوچکترین نشانه اختلال شنیداری در کودک، باید از نظر آسیب شنایی شنوایی غربالگری صورت گیرد.

قدرت شنوایی در کودکان تازه متولد شده نسبتا خوب است، اما هنوز به تکامل نرسیده است. گوش میانی نوزاد تازه متولد شده پر از مایع است و این امر شنوایی کودکان را اوایل تولد، تا حدودی مختل می کند. اطلاعات شنوایی کودکان و نوزادان را در این مقاله ببینید: شنوایی کودکان

مشکلات ناشی از اختلال شنوایی کودک استثنائی

کم بودن میزان شنوایی کودکان استثنائی در کسب مهارت های گفتاری و روابط اجتماعی کودک در مهد کودک و مدرسه تاثیر مستقیم می گذارد. نقص بیان، لکنت زبان، اختلالات صدا، کیفیت پایین صحبت در طولانی مدت و… از جمله اختلالات گفتاری ای هستند که از نقص شنوایی کودک استثنائی نشات می گیرند. تمامی این اختلالات که باعث اختلال در برقراری ارتباط با دیگران نیز می شوند، می توان با آموزش صحیح رفع یا کاهش پیدا کنند. والدین یا مسئولین آموزشی مخصوص کودکان استثنائی می توانند با برنامه های آموزشی در زمینه درک زبان، زبان بیان، گفتار بدنی یا ارتباطات اجتماعی و… در کاهش یا رفع اختلالات ارتباطی تلاش کنند.

اختلال شنوایی کودکان استثنائی باعث ایجاد مشکلاتی در روند آموزشی و یادگیری آنها، می شود. معلم علاوه بر آموزش موضوع درسی ، باید به کودک استثنائی مبتلا به اختلال شنوایی در زمینه های گفتاری، زبان، خواند و موارد آموزشی شنوایی نیز آموزش های لازم را دهد.

کودکان کم شنوا باید مفاهیم و مهارتهای زبان در گفتار و خواندن را با استفاده از روش های خاص مانند لب خوانی یاد بگیرند. نیاز کودکان استثنائیی به کلاس های تخصصی آموزش زبان، به میزان شنوایی کودکان اسثتثنائی بستگی دارد. هرچند در اکثر مواقع، ناتوانی های گفتاری با اختلال شنوایی در کودکان استثنائی رابطه مستقیم دارد. کودکان استثنائی که به دلیل کم شنوایی با مشکلات گفتاری دست و پنجه نرم می کنند را می توان توسط آموزش صحیح درمان کرد، اما در صورتی که شنوایی کودکان استثنائی بسیار پایین باشد، لازم است از خدمات گفتار درمانی کمک گرفت.