بررسی راه های درمان ناشنوایی کودک

اگر اخیرا متوجه اختلال ناشنوایی در کودک یا نوزاد خود شده اید، مطمئنا سؤالات و نگرانی های زیادی دارید. طبیعی است که احساس درماندگی و اضطراب کنید، اما مطمئن باشید که گزینه های درمان ناشنوایی کودک و همچنین سازگاری زیادی هم برای خانه و هم برای مدرسه وجود دارد. در ادامه با روش های درمان ناشنوایی در بچه ها و روند آن ها آشنا خواهیم شد.

ناشنوایی جزئی یا کامل، یکی از اختلالات ناشنوایی است که به دلایل مختلفی ممکن است رخ دهند. بسته به نتایج آزمایش شنوایی، در صورتی که کودک نتواند صداهای کمتر از حد معینی از صدا را در یک گوش (که به عنوان یک طرفه شناخته می شود) یا در هر دو گوش (دو طرفه) بشنود، بعنوان بیمار با اختلال شنوایی تشخیص داده شود. حداقل آستانه میزان شنوایی، معمولاً چیزی در حدود 15 تا 20 دسی بل صدا است که تقریباً صدای خش خش برگ ها یا زمزمه افراد است. با اینکه نشنیدن خش‌خش برگ‌ها نوعی اختلال شنوایی در نظر گرفته می‌شود، اما درک بخش‌های خاصی از گفتار را سخت‌تر می‌کند. به همین دلیل است که درمان ناشنوایی در کودکان نوپایی که از بدو تولد در حال یادگیری گفتار هستند، بسیار حیاتی است.

درمان ناشنوایی در کودک

انتخاب روش درمان ناشنوایی در کودک با توجه به شدت و علت بروز اختلال شنوایی در کودک شما انتخاب می شود. گزینه های معمول درمان ناشنوایی در کودکان استفاده از سمعک، کاشت حلزون و ترکیبی از گفتار درمانی یا دستگاه های گوش دادن کمکی  هستند. بعد از معاینه و یافتن علت ناشنوایی، پزشکان بهترین روش برای درمان ناشنوایی کودک را به والدین توصیه می کنند.

با توجه به تست شنوایی سنجی، در صورتی که کودک نتواند صداهای کمتر از حد معینی را در یک گوش (که به عنوان یک طرفه شناخته می شود) یا در هر دو گوش (دو طرفه) بشنود، ممکن است بعنوان کم شنوا یا ناشنوا تشخیص داده شود. برای خواندن نکات تکمیلی این مقاله کلیک کنید: ناشنوایی کودکان

تشخصیص و مداخله، اقدامی حیاتی در درمان ناشنوایی بچه ها است. اگر متوجه شدید که نوزاد یا کودک شما به صداها آنطور که باید واکنش نشان نم دهد، او را نزد پزشک اطفال ببرید. پزشک اطفال نیز شما را به شنوایی شناس اطفال ارجاع می دهد تا میزان شنوایی کودکتان را آزمایش کند. اگر کودکی دارای موم، عفونت گوش یا مشکل دیگری باشد که باعث کم شنوایی یا ناشنوایی موقت می شود، و شنوایی شناس می تواند مشکل را برطرف کند و یا شما را به یک پزشک متخصص گوش و حلق و بینی معرفی می کند تا انسداد موقتی که منجر به ناشنوایی کودک شده است را درمان کند.

شنوایی شناسان می توانند معاینات عمیق شنوایی رفتاری را حتی برای کودکان بسیار کوچک (تا 6 ماهگی) انجام دهند. چندین آزمایش عینی و بدون درد وجود دارد که نوزادان، کودکان نوپا و خردسالان نیز می توانند تحت آن قرار گیرند.  پس از معاینه، شنوایی شناس زمانی را صرف صحبت با شما در مورد توانایی های شنوایی فرزندتان می کند و یک مداخله پزشکی و برنامه مناسب برای درمان ناشنوایی در کودک، به شما پیشنهاد می کند.

پیامدهای عدم درمان ناشنوایی کودکان

خطر ابتلای بیماران با هر نوع کاشت حلزونی به مننژیت باکتریایی کم است، اما این خطر همچنان کمی بیشتر از افراد عادی است. به همین دلیل است که بهداشت جهانی این گروه از بیماران را در فهرست بیمارانی که باید در برابر عفونت پنوموکوکی واکسینه شوند، قرار داد. بنابراین از سال 2006، نوزادانی که از این برنامه ایمن سازی پیروی کرده اند در برابر این بیماری ایمن سازی دریافت خواهند کرد.

کودکانی که با اختلال شنوایی متولد می شوند با پیامدهای شخصی، آموزشی و اجتماعی زیادی مواجه می شوند. آنها با مشکلاتی ناشی از عدم درک اطرافیان خود دست و پنجه نرم می کنند. بنابراین در صورت عدم امکان درمان ناشنوایی کودکان، آموزش های لازم به خانواده برای کمک به آنها برای هموار کردن راه برای زندگی کامل کودک از موارد ضروری محسوب می شود.

محصولات کمکی و روش های پزشکی مختلفی وجود که می توانید برای درمان ناشنوایی کودک خود از آنها بهره ببرید. برخی از این محصولات کمکی مانند حلقه های شنوایی به پیندایش های ارتعاشی، واحدهای ماشه بصری برای موقعیت های مختلف (مانیتور کودک، درب های زنگ، آلارم های آتش نشانی) و ساعت های زنگ هشدار تخصصی و زنگ های تخصصی و زنگ های تخصصی… هستند که برای به روند سازگاری کودک ناشنوا با محیط اطراف بسیار کمک کننده هستند.