پرخاشگری فیزیکی کودکان و راه های کنترل آن

پرخاشگری دارای طیف گسترده ای از انواع و بروز در سنین مختلف است. پرخاشگری کلامی و پرخاشگری فیزیکی در بین کودکان از انواع شایع آن است که در سنین کم نیز موارد مشاهده ی آن بسیار زیاد است. پرخاشگری فیزیکی کودکان در اوایل کودکی جدی گرفته نمی شود و اغلب بخشی از بزرگ شدن محسوب می شود. برای درک این موضوع، باید موضوع اصلی پرخاشگری، جنبه های فردی در مقابل اجتماعی-فرهنگی رفتار پرخاشگرانه و معنای پرخاشگری را بررسی کرد.

پرخاشگری فیزیکی در کودکان را می توان به روش های مختلفی درک کرد. پرخاشگری فیزیکی بچه ها را می توان به عنوان یک ویژگی شخصیتی یا داشتن منشأ در یک خلق و خوی تند تصور کرد، به عبارت دیگر پرخاشگری ممکن است ذات فرد باشد.

طبق آمار، پرخاشگری پسران از دختران بیشتر است و سن شروع پرخاشگری از 5 سال به بعد می باشد. بهتر است برای این که پرخاشگری کودکان افزایش پیدا نکند و کار به مدرسه و اجتماع بزرگتری کشیده نشود، سریعا به درمان آن بپردازید. مقاله کامل این موضوع را در اینجا بخوانید: پرخاشگری کودکان

عوامل موثر در پرخاشگری فیزیکی در بین کودکان

ترس فیزیکی یک دلیل و توضیح ساده برای پرخاشگری فیزیکی کودکان است. اگر کودکی توسط شخص دیگری در تنگنا قرار داده شود، ممکن است این فشار را به صورت پرخاشگری فیزیکی بچه یا کلامی بروز دهد.

اما گاهی دلایل پیچیده تری برای پرخاشگری فیزیکی کودک وجود دارد. در اکثر مواقع دلیل اصلی و اولیه ی پرخاشگری فیزیکی کودکان، مشکلات یا اختلافات خانوادگی است. کودکان معمولا به اختلافات خانوادگی مانند درگیری با والدین یا خواهر و برادر، واکنش فیزیکی و کلامی نشان می دهند. چنین تنش هایی به کودکان استرس وارد می کند و باعث پرخاشگری فیزیکی در کودک می شود، مخصوصا اگر دیگر افراد خانواده نیز احساسات خود را از روشی مشابه، بروز دهند.

اختلال در یادگیری نیز می تواند باعث بروز رفتارهای پرخاشگرانه در کودکان شود. اگر کودک دارای مشکل در خواندن، نوشتن و یا درک زبان گفتاری باشد ممکن است حس ناامیدی و خستگی خود را به صورت پرخاشگری فیزیکی و کلامی نشان دهد.

پرخاشگری فیزیکی در بین کودکان مبتلا به اختلالات رفتاری مانند بیش فعالی نیز بسیار رایج است. این کودکان به درمان خاص نیاز دارند تا بتوانند در مدرسه عملکرد خوبی داشته باشند، دوست پیدا کنند و سلطه ی والدین را بپذیرند.

شاید مهم ترین عامل در پرخاشگری فیزیکی کودکان، آسیب عاطفی باشد. خشونت خانوادگی یا برخوردهای فیزیکی می توانند باعث  اضطراب، ترس، عصبانیت و افسردگی کودک شوند. کودک هیچ راه خروجی ندارد و در نتیجه احساسات خود را از طریق پرخاشگری فیزیکی بروز می دهد. علاوه بر این، کودکانی که در خانه و یا همسایگی خود در معرض خشونت و آزار قرار می گیرند، بیشتر از سایر کودکان رفتار پرخاشگرانه دارند. به عبارت دیگر، پرخاشگری فیزکی کودک به این دلیل است که خود شاهد یا قربانی این نوع پرخاشگری بوده است.

کنترل و درمان پرخاشگری فیزیکی در کودکان

قبل از هرچیز، والدین نباید در برابر پرخاشگری فیزیکی کودک حالت تهاجمی به خود بگیرند. کتک زدن، فریاد زدن و پرتاب کردن اشیاء، در کاهش پرخاشگری فیزیکی کودکان هیچ تاثیری ندارد. این رفتارها نه تنها نمونه ای از رفتارهای جدید را به او آموزش می دهد؛ بلکه باعث عصبانیت بیشتر کودک نیز می شود. والدین می توانند با کنترل عصبانیت و خشم خود، به کودک بقبولانند که او نیز در نهایت می تواند خشم خود را کنترل کند.

اگر والدین نتوانستد با حفظ آرامش و خونسردی خود، پرخاشگری فیزیکی بچه ها را متوقف کنند، آنگاه باید از کمک متخصصین در این زمینه، بهره گرفت. روانشناس متخصص اطفال با ارزیابی و بررسی توانایی یادگیری و همچنین مشکلات عاطفی یا رفتاری، به دنبال ریشه ی پرخاشگری فیزیکی کودکان می گردد. سپس با توجه به دلیل و ریشه ی اصلی پرخاشگری فیزیکی در کودک، روش و شیوه ی درمانی متناسب با آن را تجویز می کند.