اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان، نوعی اضطراب است که می تواند باعث نگرانی شدید کودکان در مورد طرد شدن یا قضاوت منفی توسط دیگران شود. این اختلال به کاهش روابط دوستی، مشکلات مدرسه، عزت نفس پایین و از دست رفتن مهارت های اجتماعی در کودک می شود.کودکان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی فقط خجالتی محسوب نمی شوند. آنها آنقدر از خجالت زده شدن می ترسند که از انجام کارهایی که می خواهند یا لازم است، هراس دارند. به عنوان مثال، ممکن است از رفتن به جشن تولد یا صحبت در کلاس یا غذا خوردن در یک رستوران امتناع کنند زیرا از اینکه دیگران در مورد آنها چه فکری می کنند می ترسند.

فوبیا اجتماعی کودکان احتمالاً شایع ترین نوع اضطراب در این رده سنی به شمار می رود. طبق آمار، فوبیای اجتماعی کودکان نزدیک به 5 تا 10 درصد از کودکان جهان را تحت تاثیر قرار داده است.در ادامه با علل  و علائم اختلال اضطراب اجتماعی کودکان، خواهیم پرداخت.

اختلال هراس در کودکان می تواند منجر به طیف وسیعی از علائم روانی و فیزیکی شود که می تواند در افراد مختلف، متفاوت باشد. ممکن است کودک احساس کند که کنترل خود را از دست داده و انگار در دام افتاده است یا نمی تواند خود را از موقعیت خاصی رها کند. اختلال فوبیای کودکان همچنین می تواند با علائم فیزیکی همراه باشد که همه ی نکات آن را می توانید در این مقاله مطالعه نمایید: اختلال هراس در کودکان

علل بروز اختلال اضطراب اجتماعی کودکان

مانند بسیاری دیگر از شرایط سلامت روان، ابتلا به اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان احتمالاً از تعامل پیچیده عوامل بیولوژیکی و محیطی ناشی می شود. علل احتمالی بروز اختلال اضطراب اجتماعی کودکان عبارتند از:

• علل ژنتیکی. اختلالات اضطرابی معمولا در خانواده ها به صورت ارثی نسل به نسل منتقل می شود. با این حال، کاملاً مشخص نیست که چه مقدار از این ممکن است به دلیل ژنتیک باشد و چه مقدار به دلایل رفتاری، است.
• ساختار مغز. ساختاری در مغز به نام آمیگدال (uh-MIG-duh-luh) ممکن است در کنترل پاسخ ترس نقش داشته باشد. افرادی که آمیگدال بیش فعال دارند ممکن است واکنش ترس شدیدی داشته باشند که باعث افزایش اضطراب در موقعیت های اجتماعی می شود.
• محیط. اختلال اضطراب اجتماعی ممکن است یک رفتار آموزش داده شده باشد. برخی افراد ممکن است پس از یک موقعیت اجتماعی ناخوشایند یا شرم آور دچار اضطراب قابل توجهی شوند. همچنین، ممکن است بین اختلال اضطراب اجتماعی و والدینی که رفتار اضطرابی را در موقعیت‌های اجتماعی الگوبرداری می‌کنند یا نسبت به فرزندان خود کنترل‌تر یا بیش از حد محافظت می‌کنند، ارتباط وجود داشته باشد.

برخی عوامل وجود دارند که می توانند خطر ابتلا به اختلال اضطراب اجتماعی کودکان را افزایش دهند. عواملی مانند:

• تجربیات منفی. تجربه کردن مسخره کردن، قلدری، طرد شدن، تمسخر یا تحقیر، ممکن است زمینه ابتلا به اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان را افزایش دهد. علاوه بر این، سایر رویدادهای منفی در زندگی، مانند مشکلات خانوادگی و ضربه روحی و روانی شدید و… می توانند منجر به بروز اختلال اضطراب اجتماعی کودکان شوند.
• خلق و خوی. کودکانی که در مواجهه با موقعیت‌ها یا افراد جدید خجالتی، ترسو، گوشه‌گیر یا محدود هستند، ممکن است در معرض خطر بیشتری قرار بگیرند.
• مطالبات اجتماعی یا تحصیلی جدید. علائم اختلال اضطراب اجتماعی معمولاً در سال‌های نوجوانی شروع می‌شود، اما ملاقات با افراد جدید، حرف زدن در جمع خانوادگی یا کلاس درسی، ممکن است برای اولین بار علائم را ایجاد کند.
• داشتن ظاهر یا وضعیتی که جلب توجه می کند. به عنوان مثال، تغییر مشکلاتی در چهره و لکنت زبان می توانند احساس خودآگاهی را افزایش دهد و ممکن است باعث ایجاد اختلال فوبیا اجتماعی در کودکان شود.

علائم فوبیای اجتماعی کودکان

علائم اختلال فوبیای اضطراب اجتماعی کودکان، معمولاً بین سنین هشت تا پانزده سالگی ظاهر می شود. به طور کلی، دو نوع اصلی از اضطراب اجتماعی وجود دارد.

• برخی از کودکان مبتلا به اضطراب اجتماعی به طور خاص از توجه می ترسند. آن ها از موقعیت هایی که در کانون توجه قرار می گیرند، مانند سخنرانی در جمع یا تلاش برای یک ورزش اجتناب می کنند.
• بچه های دیگر به طور کلی از موقعیت های اجتماعی می ترسند. آن ها ممکن است از رفتن به مدرسه، غذا خوردن در جمع، ملاقات با افراد جدید یا حتی صحبت کردن بترسند.

اکثرا کودکان و نوجوانان سعی در پنهان کردن فوبیا اجتماعی کودکان ، دارند. اما ممکن است علائمی از جمله موارد زیر را داشته باشند که نشان از وجود فوبیای اجتماعی کودکان در آن ها باشد:

• علائم فیزیکی مانند لرزش، تعریق و تنگی نفس
• سوالات نگران کننده زیادی: “اگر حرف احمقانه ای بزنم چی؟” “اگر همه فکر کنند من هیچی بلد نیستم، چه؟”
• عصبانیت و گریه به خصوص در کودکان کم سن و سال تر
• خیلی قبل از اینکه مجبور شوند در موقعیتی قرار بگیرند که از آن می ترسند ناراحت می شوند

در صورتی که اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان بر شادی یا توانایی آنها تاثیر گذار باشد، بهتر است والدین از این موضوع را با مشاور متخصص کودک یا روانشناس در میان بگذارند.