انواع اختلالات بینایی در کودکان
امتیاز دهید

 

از انواع اختلال بینایی در کودکان می توان به نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم اشاره کرد. این مشکلات را عیوب انکساری می نامند. انواع اختلالات بینایی در کودکان به خواص انکساری ساختار های نوری چشم مانند قرنیه و عدسی و همچنین طول قطر قدامی خلفی چشم بستگی دارد. دید طبیعی یعنی آمتروپیا با تمرکز تصاویری که از محیط به طور مستقیم بر روی لایه شبکیه پس از عبور از این محیط های انکساری می آیند حاصل می شود.

 

بررسی انواع اختلالات بینایی در کودکان

 

توانایی دیدن برای رشد کودکان بسیار مهم است، زیرا کودکان از طریق تعامل اجتماعی با محیط خود رشد می کنند. انواع اختلال بینایی در کودکان مشکلی است که امروزه در سراسر جهان بسیار رایج شده است. انواع اختلالات بینایی در کودکان تحت تاثیر استعداد ژنتیکی در خانواده است، اما توسط عوامل محیطی نیز پشتیبانی می شود. انواع اختلال بینایی در کودکان بر رشد کودک، موفقیت مدرسه و زندگی اجتماعی او تاثیر منفی می گذارد. عدم توجه در مدرسه، بی میلی نسبت به درس، خستگی، دیر یادگیری، اختلالات ادراک در کلاس، نمرات پایین و اختلالات رفتاری ممکن است به دلیل نقص بینایی ایجاد شود. تشخیص و درمان زودهنگام انواع اختلالات چشمی در کودکان تضمین می کند که کودکان هم موفقیت تحصیلی خود را افزایش دهند و هم ارتباط اجتماعی خود را با افراد اطرافشان بهبود بخشند.

انواع اختلال چشمی در کودکان از چه زمانی آغاز می شود؟

 

حس بینایی که از بدو تولد در نوزادان شروع به رشد می کند، در سنین ۷ تا ۱۰ سالگی در دوران کودکی تکمیل می شود. اگرچه مشکلات مختلفی در هر سنی در طول رشد بینایی ممکن است رخ دهد اما معمولاً با شروع مدرسه کودک انواع اختلال بینایی در کودکان مشاهده می شود. در برخی موارد عدم تشخیص انواع اختلالات بینایی در کودکان تا دوران دبستان باعث تاخیر و از دست دادن دائمی بینایی می شود. به همین دلیل توصیه می‌شود از بدو تولد معاینه چشم جهت بررسی انواع اختلالات بینایی در کودکان در فواصل منظم انجام شود. معاینه معمول چشم از دوران نوزادی را نباید نادیده گرفت به ویژه در کودکانی که سابقه خانوادگی اختلال بینایی، بیماری چشم، استرابیسم و تنبلی چشم دارند.

 

نزدیک بینی از انواع اختلالات بینایی در کودکان

 

یکی از انواع اختلال بینایی در کودکان نزدیک بینی است. این عیب انکساری است که در بین مردم به دوربینی معروف است. بچه های نزدیک بین اشیا دور را به وضوح می بینند، مانند تخته سیاه در مدرسه. عوامل محیطی نیز نقش مهمی در ایجاد انواع اختلال چشمی در کودکان از جمله اختلال نزدیک‌بینی دارند.

انواع اختلال بینایی در کودکان

امروزه میزان بروز نزدیک‌بینی افزایش یافته است. مهمترین عاملی که در ایجاد انواع اختلال بینایی در کودکان نقش دارد ابزارهای تکنولوژیکی مانند تبلت، تلفن همراه و رایانه است، که از سنین پایین وارد زندگی کودکان می شود. هرچه زمان مطالعه بیشتر باشد خطر ابتلا به نزدیک بینی و پیشرفت آن بیشتر می‌شود. بررسی انواع اختلالات بینایی در کودکان نشان داده است کودکانی که زمان بیشتری را در بیرون از خانه می گذرانند نسبت به کودکانی که زمان بیشتری را در خانه و پشت میز می‌گذرانند نزدیک‌بینی کمتری دارند. اگرچه نزدیک بینی از انواع اختلال بینایی در کودکان محسوب می شود اما خطری از نظر تنبلی چشم ندارد، مگر اینکه در درجه های بسیار بالایی باشد، زیرا کودک اشیای نزدیک را به وضوح می‌بیند و این دید واضح باعث رشد کافی مسیرهای بینایی در طول رشد مغز می‌شود. لنزهای مقعد در درمان نزدیک بینی استفاده می‌شوند. با افتادن روی شبکه تصویر را واضح می کند. همیشه نمی توان از نزدیک بینی پیشگیری کرد زیرا ارث فامیلی و قطر قدامی خلفی چشم عوامل اصلی ایجاد نزدیک‌بینی هستند، اما اگر به موقع به بررسی انواع اختلالات بینایی در کودکان بپردازیم می توانیم از خسارات جبران ناپذیر آینده پیشگیری کنیم.

 

دوربینی از دیگر انواع اختلال چشمی در کودکان

 

یکی دیگر از انواع اختلال بینایی در کودکان دوربینی است که در بین مردم به نزدیک بینی معروف است. این وضعیت علائمی مانند خستگی، سردرد، عدم تمرکز و اجتناب از خواندن و مالش چشم را به همراه دارد. دانشمندان با بررسی انواع اختلالات بینایی در کودکان به این نتیجه رسیدند که برخلاف نزدیک بینی، دوربینی معمولا از دوران نوزادی وجود دارد. ۷۵ درصد نوزادان با دوربینی خفیف به دنیا می‌آیند. با توسعه ساختار و اندازه چشم، دوربینی در سنین دبستان بهبود می‌یابد. اما در صورت وجود دوربینی بالا و سایر انواع اختلال بینایی در کودکان باید در دوره پیش دبستانی  تشخیص داده و درمان شود، زیرا تاخیر در درمان انواع اختلالات بینایی در کودکان ممکن است باعث تنبلی چشم شود. در کودکانی که سابقه خانوادگی یا استرابیسم دارند معاینه چشم با قطره بابت بررسی انواع اختلالات بینایی در کودکان باید در ماه های بلافاصله پس از تولد و در کسانی که این کار را نمی کنند حداکثر تا سن سه سالگی انجام شود. کودکان خردسال قبل از شروع مدرسه بیشتر بر روی اشیا نزدیک تمرکز می کنند.

آستیگماتیسم یکی از مهمترین انواع اختلالات بینایی در کودکان

 

این وضعیتی است که تصویر به دلیل انکسارهای مختلف در محورهای مختلف در قرنیه تار در نظر گرفته می شود و از دیگر انواع اختلال بینایی در کودکان محسوب می شود. از آنجا که روی دید دور و نزدیک تاثیر می گذارد نادیده گرفتن مقادیر بالای آستیگماتیسم در دوران کودکی می تواند منجر به آمبلیوپی عمیق شود. علاوه بر این آستیگماتیسم می‌تواند منجر به انواع اختلال چشمی در کودکان و مشکلاتی مانند سردرد، اختلال تمرکز، بی محلی و بی تفاوتی به کلاس ها شود. این حالت سردرد و خستگی چشم در زبان پزشکی آستنوپی نامیده می شود. اگرچه همه چیز در دوران کودکی طبیعی به نظر می‌رسد اما هر کودکی باید از بدو تولد با بررسی انواع اختلالات بینایی در کودکان و معاینات معمول چشم مورد ارزیابی قرار گیرد. خانواده‌ها باید در مورد انواع اختلال بینایی در کودکان مطلع شوند و در صورت مشکوک شدن به کم بینایی باید به زودی به پزشک مراجعه کنند. معلمان نقش بسیار مهمی در تشخیص انواع اختلال بینایی در کودکان در سنین مدرسه دارند.

 

 

در نتیجه می توان با بررسی انواع اختلالات بینایی در کودکان و تشخیص به موقع انواع اختلال بینایی در کودکان از کاهش دائمی بینایی آنها جلوگیری کرد و موفقیت تحصیلی، علاقه به درس و انگیزه کودک را افزایش داد. بنابراین  هر کودکی باید از بدو تولد در فواصل زمانی معین توسط چشم پزشک مورد ارزیابی انواع اختلال بینایی در کودکان قرار گیرد. قبل و بعد از شروع دبستان باید هرسال معاینات بینایی انجام شود و در صورت لزوم عینک زد.

 

 

 

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *