هنگام تشخیص ناشنوایی یا کم شنوایی کودک، احتمالاً سوالات و نگرانی های زیادی برای والدین پیش می آید. اکثر کودکان دارای کم شنوایی از والدینی با شنوایی طبیعی متولد می شوند. این بدان معنا است که ممکن است کل خانواده از دلایل ناشنوایی کودکان و نحوه تعامل با آن به خوبی مطلع نباشند. احساس خستگی و اضطراب کاملا طبیعی است، اما باید مطمئن شد که گزینه های درمانی و سازگاری زیادی هم برای خانه و هم برای مدرسه برای آینده ی کودک محیا باشد.
شاید مهم ترین چیزی که والدین باید به آن توجه کنند این است که توانایی شنوایی به کودک کمک می کند تا مهارت های گفتاری و زبانی خود را توسعه دهد. لازم است قبل از یافتن علت ناشنوایی کودکان سریعا شناسایی شده تا فرآیند درمانی مناسب با آن تنظیم شود، در نتیجه تاثیر اختلال ناشنوایی بر تحصیل او کاهش یابد. در واقع، تحقیقات نشان می دهد که یافتن علت ناشنوایی نوزادان و شروع در مان آن قبل از رسیدن نوزاد به شش ماهگی دارای نتایج قابل توجه در بهتر شدن گفتار و زبان نسبت به درمان بعدی دارد.
حتی اگر نشنیدن صدای خشخش برگها به عنوان یک درجه کم شنوایی کودکان در نظر گرفته شود، درک بخشهای خاصی از گفتار را سختتر میکند. به همین دلیل است که درمان کم شنوایی یا ناشنوایی مادرزادی در کودکانی که در حال یادگیری زبان هستند بسیار حیاتی است. مقاله کامل این موضوع را در اینجا بخوانید: ناشنوایی کودکان
دلایل ناشنوایی در کودکان
برخی از نوزادان از بدو تولد ناشنوا یا کم شنوا هستن، که به آن کم شنوایی مادرزادی می گویند. بسیاری از عوامل مختلف می توانند علل ناشنوایی در کودکان شوند، اما همیشه نمی توان به طور قطعی دلایل ناشنوایی در کودکان را تشخیص داد. در حدود نیمی از موارد، علت ناشنوایی در کوکان به دلایل ژنتیکی یعنی ارثی از والدین، است.
عوامل ژنتیکی که ممکن است باعث ناشنوایی مادرزادی شوند عبارتند از:
- کم شنوایی اتوزوم مغلوب – این شایع ترین نوع ناشنوایی و کم شنوایی مادرزادی ژنتیکی است که حدود 70 درصد از کل موارد ناشنوایی ژنتیکی را شامل می شود. در این حالت، علت ناشنوایی نوزادان به این صورت است که هیچ یک از والدین ناشنوایی ندارند، اما هر یک از والدین حامل یک ژن مغلوب هستند که به کودک انتقال داده می شود. والدین معمولاً وقتی فرزندشان با این نوع ناشنوایی به دنیا می آید شگفت زده می شوند زیرا افراد معمولاً حتی از داشتن ژن مغلوب آگاه نیستند.
- کم شنوایی غالب اتوزوم – طبق گفته انجمن گفتار-زبان-شنوایی آمریکا (ASHA) این نوع اختلال شنوایی حدود 15 درصد از مشکلات شنوایی ژنتیکی را تشکیل می دهد. در حالت غالب اتوزومال، یکی از والدین حامل ژن غالب ناشنوایی، آن را به فرزندان منتقل می کند. شاید این والدین اختلال شنوایی داشته یا نداشته باشند، اما ممکن است علائم یا نشانه های دیگری از سندرم ژنتیکی داشته باشند.
- سندرم های ژنتیکی – اینها شامل سندرم آشر، سندرم تریچر کالینز، سندرم واردنبورگ، سندرم داون، سندرم کروزون و سندرم آلپورت است.
عوامل غیر ژنتیکی که جزو علل ناشنوایی در کودکان هستند عبارتند از:
- عوارض زایمان. از جمله تبخال ناحیه تناسلی، سیتومگالوویروس، توکسوپلاسموز یا عفونت جدی دیگر. کمبود اکسیژن؛ یا نیاز به انتقال خون به دلایلی.
- تولد زودرس. نوزادانی که وزن هنگام تولد کمتر از 3 پوند دارند یا به دلیل نارس بودن به داروهای خاصی برای تنفس نیاز دارند، در معرض خطر کاهش شنوایی هستند.
- اختلال سیستم عصبی یا مغزی.
- استفاده از داروهایی که باعث کاهش شنوایی توسط مادر در دوران بارداری می شود. این داروها که به عنوان داروهای اتوتوکسیک شناخته می شوند، معمولاً داروهای تجویز شده از جمله آنتی بیوتیک ها و برخی مسکن ها هستند. داروهای اتوتوکسیک باعث آسیب به عصب شنوایی یا سایر ساختارهای شنوایی در جنین می شوند.
- مادر در دوران بارداری عفونت داشت، از جمله بیماری هایی مانند توکسوپلاسموز، سیتوگولا ویروس، تبخال ناحیه تناسلی یا سرخک .
- دیابت مادر.
- سوء مصرف مواد مخدر یا الکل توسط مادر یا سیگار کشیدن در دوران بارداری.
این عوامل غیر ژنتیکی تنها حدود 25 درصد از موارد ناشنوایی مادرزادی را تشکیل می دهند. علت ناشنوایی در کودکان در باقی موارد، ناشناخته است.
نحوه تعامل با علل ناشنوایی کودکان
بسته به شدت و علل ناشنوایی کودکان، سمعک، کاشت حلزون و ترکیبی از گفتار درمانی یا دستگاه های گوش دادن کمکی ممکن است اشکال درمانی توصیه شوند. والدین باید به علائمی که کودک از خود نشان می دهد توجه کنند و در صورت مشاهده ی هرگونه اختلال شنوایی در کودکان خود آن ها را نزد پزشک اطفال برده تا به شنوایی شناس اطفال معرفی شوند. شنوایی شناس با انجام آزمایشات، میزان شنوایی کودکان را مشخص کرده و سعی در یافتن دلایل ناشنوایی کودکان شود. اگر کودکی دارای موم، عفونت گوش یا مشکل دیگری باشد که باعث ناشنوایی موقت می شود، شنوایی شناس مشکل را برطرف می کند یا شما را به یک متخصص گوش و حلق و بینی (پزشک گوش، حلق و بینی) ارجاع می دهد تا انسداد موقت شنوایی را درمان کند.
شنوایی شناسان می توانند معاینات عمیق شنوایی رفتاری را حتی برای کودکان بسیار کوچک (تا 6 ماهگی) انجام دهند. چندین آزمایش عینی وجود دارد که نوزادان، کودکان نوپا و خردسالان نیز می توانند تحت آن قرار گیرند. این آزمایشات بدون درد و غیر تهاجمی هستند. پس از معاینه، شنوایی شناس درباره دلایل ناشنوایی کودکان با والدین مشورت کرده و یک برنامه درمانی یا مداخله پزشکی مناسب را توصیه می کند.
دیدگاهتان را بنویسید
می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟خیالتان راحت باشد :)