بهترین زمان تنها خوابیدن کودک چه زمانی است؟

با توجه به تاثیر و اهمیت خواب مناسب بر رشد و پویایی کودک، انتخاب بهترین زمان تنها خوابیدن کودک و تنظیم الگوی خواب مناسب، از جمله چالش برانگیز ترین تصمیماتی است که والدین برای کودکان خود، می گیرند.

در حال حاضر، مراکز و آکادمی های اطفال جهانی ایده آل ترین زمان خوابیدن کودک در اتاق مشترک با والدین ( اما نه در یک تخت ) را یک سال اول یا حداقل 6 ماه اول زندگی کودک، عنوان می کنند. با این حال، بسیاری از متخصصان اطفال و والدین اجرای همچین توصیه ای را کاری دشوار می دانند. نه تنها والدین اغلب در طول شب به طور مکرر از خواب بیدار می شوند، بلکه سازگاری با محیط خواب جدید پس از یک سال برای کودک بسیار سخت خواهد بود.

تصمیم در مورد بهترین سن برای تنها خوابیدن کودک یا زمان مناسب تنها خوابیدن کودک، تصمیمی است که در نهایت با توجه به باورهای فردی والدین و مهارت هایی که کودک در آن دوره کسب کرده است، اتخاذ می شود.

چرا چند ماه اول، زمان مناسب تنها خوابیدن کودک نیست؟

در چندماه اول، نوزادان هنوز قادر به بیان نیازهای خود یا درک دنیای جدیدی که وارد آن شده اند، نیستند. آن ها تنها کسانی که می شناسند و نیاز دارند والدینشان هستند. همه ی نوزادان در ابتدا فقط دو حالت گرسنگی و خستگی را دارند. در این دوران، کودکان به مراقبت و رسیدگی شبانه روزی نیاز دارند.

خوشبختانه، فهمیدن دلیل تنها نخوابیدن نوزاد کار چندان دشواری نیست. چند دلیل برای اثبات این که چند ماه اول زندگی زمان مناسب تنها خوابیدن کودک نیست عبارت است از:

گرسنگی: مادرانی که به کودکان خود شیر می دهند، متوجه می شوند که غالبا در حال شیر دادن به نوزاد هستند. اما رفتارهای نیازمندانه ی نوزاد ممکن است ناشی از مشکل باشد که دریافت شیر کافی توسط نوزاد جلوگیری می کند. اگر نوزاد گرسنه باشد، نمی تواند خواب راحتی داشته باشد. نوزادان هم در بدو تولد اغلب گرسنه هستند و باید در کنار مادر باشند تا هر ساعت شبانه روز امکان شیردهی به آنها محیا باشد.

ساعت درون کودک: رشد ساعت درون کودک تا حدود 3 ماهگی او، آغاز نمی شود. بنابراین فهمیدن ساعت خواب و بیداری برای نوزاد کار سختی است. بنابراین اغلب در روز چرت می زند و در نیمه شب بیدار است. در صورتی که نوزاد در اتاقی مشترک با والدین باشد، نگهداری شبانه از او نیز آسان تر خواهد بود.

خستگی: از سوی دیگر، اگر کودک زیادی خسته باشد، خوب نخوابیده باشد، کسل باشد و… ممکن است در به خواب رفتن نیز دچار مشکل شود.

علیرغم دلایل ذکر شده که از اصلی ترین دلایل برای تنها نخوابیدن نوزاد در ماه های اول است، باز هم برخی والدین بهترین سن برای تنها خوابیدن کودک را از بدو تولد او می دانند. بدو تولد نه تنها بهترین زمان تنها خوابیدن کودک نیست، بلکه با توجه به خطراتی که ممکن است نوزاد مواجه شود حرکت خطرناکی محسوب می شود.

کودکان هنگامی که با شرایط و موقعیت جدید مواجه می شوند دچار ترس و اضطراب می شوند چون احساس ناامنی می کنند. اگر وابستگی کودکتان به شما زیاد است می توانید از روش تدریجی برای تنها خوابیدن کودکان استفاده کنید. برای خواندن این روش ها کلیک کنید: جدا خوابیدن کودک

سن مناسب تنها خوابیدن کودک، چه سنی است؟

به طور کلی بهتر است که کودک در 6 ماه اول زندگی، در اتاق والدین بخوابد. اکثر والدین ترجیح می دهند نوزاد خود را در تخت بخوابانند یا در سبد کودک در کنار تخت خود قرار دهند. این کار هم به این دلیل است که کودک تا حداقل دو ماه اول زندگی، آگاهی چندانی از محیط اطراف خود ندارد و قادر به آرام کردن خود نیست. بنابراین والدین جهت تسکین و آرام کردن کودک باید در چندماه اول او را در کنار خود نگه دارند.

استفاده از تخت هایی که قابلیت تغییر ارتفاع دارند، انتخاب خوبی برای ماه های اول کودک است. این تخت ها این امکان را فراهم می کنند که تخت بالا و پایین و همسان با ارتفاع تخت والدین شود، در نتیجه رسیدگی و مراقبت از کودک در ساعات مختلف شب راحت تر خواهد بود.

از دو ماهگی به بعد می توان فاصله تخت کودک را اندک اندک بیشتر کرد تا به تدریج به دور بودن از والدین عادت کند. در ابتدا شاید گریه های او بیشتر شود اما به مرور زمان به این روند خوابیدن انس می گیرند.

در اکثر مقالات و تحقیقات سن مناسب تنها خوابیدن کودک را از 4 ماهگی او، عنوان کرده اند؛ اما  این امر با توجه به مهارت های کودک متغیر است. اما معمولا، انتخاب بهترین زمان تنها خوابیدن کودک 6 ماهگی او و همزمان با تکامل نسبی بینایی و درک او، امکان پذیر خواهد بود.