حرف نزدن ناگهانی کودکان نشانه چیست؟

با کمال تعجب، حرف نزدن ناگهانی کودکان حالتی بسیار رایج تر از آن چیزی است که می توان تصور کرد. حرف نزدن ناگهانی بچه ها در محیط خانه و محیط های اجتماعی، نه تنها برای والدین بلکه برای تمامی اطرافیان کودک بهت آور است.

تاخیر گفتاری واقعی و درک شده در نوزادان و کودکان نوپا غیر معمول نیست. در واقع 10 درصد از همه کودکان از اختلال صدا، گفتار یا بلع رنج می برند که ممکن است بعداً بر آن غلبه کنند. توجه به نیازهای کودک مبتلا به تاخیر در گفتار در مراحل اولیه، اگرچه چالش برانگیز است، اما هنوز شوک آورتر از مواجهه با کودکی که در حال گذراندن مسیر خود به سمت گفتار کامل است و ناگهان دیگر صحبت نمی کند، نیست!

اگر مسائل شنوایی و همچنین احتمالاتی مانند اختلال طیف اوتیسم از بررسی ها کنار گذاشته شوند، تنها یک احتمال باقی می ماند که می تواند دلیل حرف نزدن ناگهانی کودک باشد. لالی انتخابی، بیماری ای با تشخیص پیچیده و دشوار که در آن کودک نوپا فقط در شرایط خاصی صحبت می کند. این حالت اغلب با اضطراب و فوبیای اجتماعی همراه است و بنظر می رسد که به دلایل ژنتیکی نیز مربوط می شود.

یکی دیگر از دلایلی که موجب دیر حرف زدن بچه می شود ، این است که کودک نمی تواند کلمات را در کنار هم قرار دهد و فهمی در رابطه با معنی کلمات در کنار یکدیگر ندارد یا می ترسد که به درستی ان را تلفظ نکند . شاید کودک بخواهد دقیقا همانند بزرگسالان خود صحبت کند و از بیان کلمات در جمع خجالت بکشد . ادامه این مقاله را در اینجا بخوانید: دیر حرف زدن کودک

نشانه های حرف نزدن ناگهانی کودک

احتمال لالی انتخابی و حرف نزدن ناگهانی کودک نوپایی که در خانواده های با سابقه ی این بیماری و یا اختلالات اضطرابی به دنیا می آید، نسبت به دیگر کودکان بیشتر است.

حرف نزدن ناگهانی کودکان معمولا بین سنین 2 تا 4 سالگی شروع می‌شود. اغلب زمانی که کودک بیش از پیش با افراد خارج از خانواده خود معاشرت دارد، مانند زمانی که مهد کودک یا مدرسه را شروع می‌کند.

از اصلی ترین نشانه های هشدار دهنده می توان به تضاد قابل توجه در توانایی کودک برای برقراری ارتباط با دیگران اشاره کرد که با حالت سکوت ناگهانی کودک و چهره ی ثابت او هنگامی که انتظار می رود با فردی که خارج از منطقه راحتی او صحبت می کند، مشخص می شود.

حرف نزدن ناگهانی کودکان همراه با شرایطی است که آن ها  از برقراری ارتباط چشمی اجتناب کنند و ظاهری این چنین داشته باشند:

عصبی، ناآرام یا از نظر اجتماعی ناجور

بی ادب، بی علاقه یا عبوس

خجالتی و گوشه گیر

خشک، پر تنش یا هول شدن

لجباز یا پرخاشگر

حرف نزدن ناگهانی کودکان با اعتماد به نفس بالاتر با استفاده ی آن ها از زبان بدن یا اشاره برای برقراری ارتباط همراه است. برای مثلا تکان دادن سرشان برای گفتن ” بله” یا ” نه”.

اما کودکانی که به شدت آسیب دیده اند از هر گونه ارتباط گفتاری، نوشتاری یا اشاره ای  اجتناب می کنند. برخی از کودکان هم ممکن است با چند کلمه پاسخ دهند یا ممکن است با صدایی گرفته یا زمزمه وار صحبت کنند.

درمان حرف نزدن ناگهانی بچه ها

ممکن است حرف نزدن ناگهانی بچه ها فقط در محیط مدرسه یا در محیط‌های اجتماعی اتفاق بیفتد و در برخی موارد با ترس همراه است که توسط شخصی در خانواده ایجاد می‌شود. مشخص است که حرف نزدن ناگهانی کودکان هیچ دلیل واضح و شفافی ندارد و ممکن است کودک به هر دلیلی تصمیم بگیرد دیگر صحبت نکند.

با رفتار و درمان مناسب از جانب والدین و اطرافیان، می توان بر حرف نزدن ناگهانی بچه ها یا همان لالی انتخابی غلبه کرد. باید توجه داشت هر چه سن کودک هنگام تشخیص بیماری بیشتر باشد، دوره ی درمان طولانی تری نیز  نیاز است.

موثر بودن درمان به چند عامل بستگی دارد :

مدت زمان ابتلای کودک به بیماری

مشکلات جانبی در برقراری ارتباط یا یادگیری یا اختلالات عصبی

مشارکت همه ی اشخاصی که در تحصیل و زندگی خانوادگی کودک نقش دارند

تمرکز روند درمان بر صحبت کردن نیست، بلکه بر کاهش اضطرابی است که مانع صحبت کردن می شود است. درمان براساس نیازهای کودک ممکن است متفاوت و شامل موارد زیر باشد:

• محرک محو شدن: در این روش کودک را در یک موقعیت آرام با کسی که می تواند آزادانه با او صحبت کند قرار می دهند و سپس به تدریج فرد جدیدی را وارد اتاق می کنند.
• شکل دادن: استفاده از یک رویکرد ساختاریافته برای تقویت و تشویق همه تلاش‌های کودک برای برقراری ارتباط، مانند ژست‌ها یا زمزمه کردن تا رسیدن به گفتار قابل شنیدن.
• خود مدل سازی: این کار با تماشای ویدیویی از ارتباط خوب والدین و کودک در خانه برای افزایش اعتماد به نفس کودک انجام می شود.
• گفتار درمانی: در صورت نیاز می توان این کار را برای مشکلات گفتاری زمینه ای انجام داد.
• خانواده و رفتار درمانی: این روش درمانی برای حل مسائل عاطفی بسیار کاربردی است. ممکن است برای کاهش اضطراب، دارو نیز تجویز شود.

والدین باید توجه داشته باشند اگر به حرف نزدن ناگهانی کودکان توجه ویژه نشود، ممکن است در آینده مشکلات گفتاری بیشتری برای کودک ایجاد شود که درمان آنها بسیار دشوار تر از لالی انتخابی کودک خواهد بود.