پرخوری عصبی در کودکان نوعی اختلال خوردن است که به آن بولیمیا نیز میگویند. پرخوری عصبی کودکان موجب تمایل زیادی به خوردن می گردد. پرخوری ممکن است با استفراغ عمدی نیز همراه باشد. کودک مبتلا به پرخوری عصبی در مقایسه با زمان عادی، مقادیر بسیار بیشتری از غذا را ظرف مدت کوتاهی میخورد. پرخوری عصبی کودک معمولاً دو بار در هفته اتفاق میافتند و حدود سه ماه ادامه دارد؛ حتی ممکن است چند بار در روز نیز اتفاق بیفتد.
متاسفانه پر خوری در کودک و چاقی آن ها ریشه های فراوانی دارد ، از انتخاب های نادرست غذایی گرفته تا اهمیت ندادن به ورزش و تحرک بدنی؛ کودک را باید از همان ابتدا با خوردن غذاهای سالم عادت داد. والدینی که خود از نوشابه و فست فود استفاده می کنند، نباید انتظار داشته باشند که کودکشان فقط به غذاهای سالم تمایل داشته باشد. ریشه های پرخوری در فرزندان خود را می توانید در این مقاله وولک بخوانید: پر خوری در کودک
دلیل پرخوری عصبی بچه ها
پرخوری عصبی کودکان به دو نوع با پاک سازی و بدون پاکسازی تقسیم می شود . کودکی که به نوع پرخوری عصبی با پاکسازی مبتلا است، بعد از خوردن مواد غذایی به مقادیر زیاد خودش را مجبور به استفراغ میکند. یا اینکه باید از داروهایی مثل ملینها، دیورتیک ها یا داروهای دیگری که رودهها را پاکسازی میکنند، استفاده کند.
در پرخوری عصبی بچه ها از نوع بدون پاکسازی، بجای اینکه کودک بعد از پرخوری عصبی اقدام به پاکسازی کند، از روشهای دیگری برای کنترل وزن خود استفاده میکند. مثلاً ممکن است تحرک زیادی یداشته باشد یا اینکه مدت طولانی گرسنه بماند. محققان علت پرخوری عصبی در کودکان را نمیدانند، اما به نظر میرسد عواملی چون مسائل فرهنگی و اجتماعی در مورد ظاهر، ارزشگذاری خود با توجه به وزن و شکل بدن و مشکلات خانوادگی بر پرخوری عصبی در کودک تاثیر داشته باشد.
پرخوری عصبی در کودکان بیشتر در میان دختران صورت می گیرد و این افراد معمولاً از نظر فرهنگی و اقتصادی در سطح مرفه جامعه قرار دارند؛ البته ممکن است این افراد به بیماریهای دیگری مثل اضطراب یا اختلالات خلق و خو نیز مبتلا باشند.
یکی دیگیر از دلایل پرخوری عصبی بچه ها می تواند خانواده باشد و خانواده هایی که ویژگی های اختلالات خوردن، بیماریهای فیزیکی و مشکلات سلامتی دیگر مانند اعتیاد یا اختلالات خلقوخو دارند، کودکشان در معرض پرخوری عصبی کودکان قرار میگیرد.
علائم پرخوری عصبی کودکان
ممکن است کودک وزن کمی داشته باشد اما خودش را چاق تصور کند و شاید دائماً در حال خوردن باشد و معمولاً بهصورت مخفیانه این کار را انجام دهد که در نهایت به پرخوری عصبی کودکان مشکوک می شود. کودک مبتلا به پرخوری عصبی در کودکان از این میترسد که در حین پرخوری نتواند میل به خوردن را متوقف کند و به صورت ارادی استفراغ می کند.
پرخوری عصبی بچه ها موجب تحرک بسیار و قطع یک مرتبه غذا می گردد. گاهی نیز تمایلات بسیار عجیبی در خوردن دارند. پرخوری عصبی در کودک همراه با اضطراب و افسردگی و ناامید است و با داشتن هر یک از این رفتار ها بهتر است درمان را آغاز کنید.
والدین باید بداند که پرخوری عصبی کودکان می تواند علائمی چون وسواس نیز داشته بشد و باید تمامی عوامل که موجب افسردگی، اضطراب و پرخاشگری کودک میشود را کاهش دهند. همانند تمام اختلالات خوردن، آنچه برای کودک اهمیت دارد، رواندرمانی به منظور حمایت و کمک به تغییر عادتهای ناسالم است.
رویکردهای درمانی گوناگون میتواند به درمان اختلال پرخوری عصبی کودک کمک کند. برای مثال، خانوادهدرمانی و درمان شناختی ـ رفتاری که به افراد تکنیکهای نظارت کردن و تغییر عادت خوردن و روشهای پاسخ به استرس را آموزش میدهند.
خانواده درمانی تمام افراد خانواده را در فرایند کمک به فرد درگیر میکند. درمانشناختی ـ رفتاری به افراد کمک میکند تا با تغییر رفتارهایشان، افکار خود را نیز تغییر دهند. همچنین مشاوره به بیماران کمک میکند به روابطشان با دیگران نگاهی بیندازند و روی بخشهایی از رفتارشان که باعث اضطراب میشود کار کنند.
در برخی از موارد، پزشک دارودرمانی را در کنار رواندرمانی برای پرخوری عصبی در کودکان تجویز میکند. هیچ درمان سریعی برای اختلال های خوردن وجود ندارد. ممکن است تا زمانی که فرد بیاموزد چگونه رویکرد سالمتری نسبت به غذا داشته باشد، درمان چند ماه یا بیشتر طول بکشد.
دیدگاهتان را بنویسید
می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟خیالتان راحت باشد :)