اختلالات رفتاری در کودکان مبتلا به ناتوانی ذهنی، صرف نظر از علت اصلی، مکرر است. یکی از این اختلالات رفتاری، پرخاشگری کودکان عقب مانده ذهنی است. پرخاشگری کودکان عقب افتاده ذهنی، شایع ترین دلیل مراجعه والدین به مراکز روانشناسی و درمانی است.
اختلالات رفتاری، زندگی روزمره را مختل کرده و باعث بروز مشکلات بزرگی می شوند. بسیاری از بیماری های روانی و گاهی جسمی پشت همین اختلالات رفتاری کودکان عقب مانده ذهنی مخفی می مانند. چنین رفتارهایی مانند پرخاشگری کودک عقب افتاده ذهنی، اغلب مزمن هستند و حتی ممکن است بیش از یک مورد در یک فرد وجود داشته باشد.
بعضی از والدین معتقدند پرخاشگری کودک عقب افتاده ذهنی به دلیل ناتوانی های جسمی او است و قابل درمان نیست. به طور کلی، در حالی که درمان دارویی امکان پذیر است، مداخله رفتاری یک رویکرد درمانی موثرتر و قابل تحمل تر برای درمان پرخاشگری کودک عقب مانده ذهنی است. برای افزایش اطلاعات خود در زمینه ی پرخاشگری کودکان عقب مانده ذهنی تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.
درمان پرخاشگری در کودکان عقب مانده ذهنی
پیشگیری و درمان اختلالات رفتاری در کودکان کم توان ذهنی مانند: پرخاشگری در کودکان عقب مانده ذهنی به دو دلیل مورد توجه ویژه قرار می گیرند. اول، این کودکان در معرض خطر بزرگی برای ایجاد اختلالات عاطفی هستند.
اکثر محققان نسبت بیشتری از مشکلات رفتاری را در بازماندگان نسبت به کودکان گزارش میکنند. دوم، به دلیل مشکلات رفتاری مانند پرخاشگری بچه های عقب مانده ذهنی که باعث اختلال در محیط خانه می شوند، به موسسه های نگهداری از کودکان خاص فرستاده می شوند.
تصمیم به نهادینه کردن یک کودک عقب مانده ذهنی اغلب به توانایی اطرافیان بزرگسال او، در بهبود اختلالات رفتاری کودک بستگی دارد. بنابراین، بررسی هر رویکرد محتملی که شانس کودک عقب مانده ذهنی را برای سازگاری مثبت افزایش دهد، ضروری است. مطالعات روی کودکان از لحاظ فکری عادی، نشان داده است که خلق و خو و نحوه واکنش مشخصه فرد نقش مهمی در علت شناسی اختلالات رفتاری دارد.
گام اول در درمان پرخاشگری کودکان عقب مانده ذهنی، معمولاً مستلزم همکاری نزدیک با مربیان و مراقبین درگیر با مراقبت از کودک و اتخاذ یک رویکرد رفتاری یا ایجاد تغییرات در محیط است. هنگامی که استفاده از یک رویکرد رفتاری به تنهایی کافی نباشد، ممکن است یک رویکرد دارویی گزینه ی مناسبی باشد.
اکثر کودکان چهره با نشاطی دارند و به همین دلیل از آن ها کمتر انتظار پرخاشگری می رود. گاهی اوقات رفتار عجیبی از آن ها سر می زند که والدین را متعجب می کند و باعث نگرانی آنان می شود. پرخاشگری کودکان موجب رفتار نامناسب آن ها با دیگران می شود. برای افزایش اطلاعات خود در این زمینه به مقاله مربوطه در وولک مراجعه کنید: پرخاشگری کودکان
البته بهتر است بدانید که کودکان عقب ماندگی ذهنی به داروهای روانگردان پاسخ می دهند اما این پاسخ در مقایسه با دیگر افراد سالم پایین تر است و عوارض جانبی بیشتر است. بدن کودک را باید به آرامی و دوزهای پایین با دارو آشنا و به اثر بخشی آن دقت کرد، سپس به تدریج دوزها را افزایش داد.
اگر هیچ بیماری روانپزشکی زمینه ای بعنوان دلیل پرخاشگری در کودکان عقب مانده ذهنی مشخص نشده باشد، دارو بر اساس علائم و شدت پرخاشگری کودک و باید با همکاری نزدیک با مربیان و خانواده ها تجویز شود.
عوارض درمان دارویی پرخاشگری کودک عقب مانده ذهنی
کودکان عقب مانده تحت یک معاینه جامع و کامل قرار گیرند تا مشخص شود پرخاشگری کودک عقب مانده ذهنی جزو عوارض داروهای مصرفی آنها نباشد. در صورتی که معاینات دلیل مشخصی برای پرخاشگری کودک ارائه ندهند، باید از رویکرد رفتار درمانی اولیه استفاده کرد. با این حال، پرخاشگری کودک عقب افتاده ذهنی غالبا به صورت تجربی با داروهای ضد روان پریشی، برطرف می شود.
مطالعات متعدد نشان می دهد که کودکان و افرادی مبتلا به عقب مانده ذهنی که بیش از حد داروهای ضد روان پریشی مصرف می کنند، منجر به آرام بخشی، کناره گیری اجتماعی و از دست دادن عملکرد شناختی آنها می شود. اکثر داروهای روان پریشی علاوه بر منزوی کردن می توانند بیماران را مستعد چاقی و سندرم متابولیک کنند.
دیدگاهتان را بنویسید
می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟خیالتان راحت باشد :)