ویروس فلج اطفال از بدو تولد

ویروس فلج اطفال از بدو تولد کودک ممکن است ذهن والدین را درگیر خود کند. بیماری فلج اطفال که از نظر پزشکی به آن پولیو گفته می شود یک بیماری جدی است که در اثر عفونت با هر یک از 3 سویه ویروس فلج اطفال ایجاد می شود. این ویروس به مدت 6 هفته زنده می ماند. این بیماری از طریق آب، غذا یا دست های آلوده به مدفوع یا ترشحات گلوی فردی که به ویروس آلوده است، منتقل می شود. فرد مبتلا ممکن است علائمی داشته باشد یا نداشته باشد، اما ناقل ویروس باشد.

در کمتر از 1 درصد موارد، فلج اطفال باعث فلج دائمی بازوها، پاها یا عضلات تنفسی می شود. بین 5 تا 10 درصد از افرادی که به فلج اطفال مبتلا می شوند، می میرند. علائم فیزیکی ممکن است 15 سال یا بیشتر پس از اولین عفونت فلج اطفال ظاهر شوند. این علائم جدید «اثرات دیررس فلج اطفال» نامیده می شود.

آنها شامل ضعف عضلانی شدید، درد مفاصل و درد عضلانی و خستگی هستند. تنها راه مقابله با این بیماری بی علاج، تزریق واکسن علیه ویروس فلج اطفال از بدو تولد است. واکسن های مقابله با فلج اطفال بدو تولد دارای دو نوع خوراکی و تزریقی هستند.

ایمن سازی علیه ویروس فلج اطفال بدو تولد

ایمن سازی بهترین راه محافظت و مقابله با ویروس فلج اطفال است. ایمن سازی علیه ویروس فلج اطفال بدو تولد نوزادان، کودکان و بزرگسالان توصیه می شود. واکسن فلج اطفال در 2، 4 و 6 ماهگی و در 4 سالگی به کودکان تزریق می شود. این واکسن با واکسن های سایر بیماری های عفونی ترکیب می شود.

محافظت و ایمن سازی علیه ویروس فلج اطفال تحت برنامه ملی ایمن سازی برای کودکان رایگان است. واکسن اصلی ترین راه پیشگیری و مقابله با ویروس فلج اطفال است. اولین دوز واکسن فلج اطفال از بدو تولد و یا نهایت تا یک ماه اول باید به کودک تزریق شود.

این واکسن یکی از مهمترین واکسن هایی است که کودک در بدو تولد تزریق می کند و والدین نباید آن را به تعویق بیاندازد. برای مقابله با ویروس فلج اطفال از بدو تولد از نوع خوراکی واکسن استفاده می شود و معمولا قبل از خروج کودک بیمارستان این کار صورت می گیرد.

ابتلا به فلج اطفال از بدو تولد

انتقال ویروس فلج اطفال بدو تولد از طریق مادر مبتلا به این بیماری به جنین، امری بسیار نادر است. گزارش هایی در مورد اثرات فلج اطفال در بارداری قبل از دوران ایمن سازی گسترده، منتشر شده است. هنگامی که زنان در دوران بارداری دچار فلج اطفال می شدند، بیشتر از ابتلا به فلج مادرزادی موارد سقط جنین و زایمان جنین مُرده بیشتر مشاهده می شد.

واکسن‌های فلج اطفال از ویروس‌های غیرفعال تشکیل شده‌اند و اگر در بارداری تزریق شوند، به نظر نمی‌رسد که هیچ آسیبی به جنین یا جنین در حال رشد وارد کند. گزارش‌های جدیدتر در مورد ایمنی واکسن نشان داده است که این واکسن‌ها هیچ گونه عوارض جانبی برای جنین ندارند.

یک احتمال دیگر که ممکن است پیش آید، ژنتیکی یا ارثی بودن آن است. خوشبختانه این بیماری از طریق ژنتیک و ارثی منتقل نمی شود. در نتیجه احتمال ابتلای نوزاد به ویروس فلج اطفال از بدو تولد به دلایل ژنتیکی، وجود ندارد.

هرچند علت دقیق آن مشخص نیست، اما سندرم پس از فلج اطفال به احتمال زیاد از آسیب باقی مانده از ابتلا به فلج اطفال ناشی می شود. ویروس فلج اطفال به اعصابی که عضلات را کنترل می کنند آسیب می رساند و باعث ضعیف شدن عضلات می شود.

به دنبال عفونت فلج اطفال، افراد ممکن است دوباره از عضلات خود استفاده کنند، اما اعصابی که به ماهیچه ها متصل می شوند ممکن است آسیب ببینند. اعصاب ممکن است به مرور زمان از بین بروند و باعث یک دوره دیگر از ضعف عضلات شود. محققان در حال بررسی سایر علل احتمالی سندرم پس از فلج اطفال هستند. یک نظریه این است که سیستم ایمنی در این مورد نقش دارد.در مواردی که چندین نفر از اعضای خانواده با شرایطی شبیه به سندرم پس از فلج اطفال وجود دارند، مراجعه به پزشک برای معاینه دقیق و بررسی سابقه خانوادگی ضروری است.