بررسی مشکلات بینایی کودکان اوتیسم

اکثر مردم نام بیماری ” اوتیسم ” را شنیده اند اما احتمالا از علائم و عوارض آن به خوبی مطلع نیستند. این بیماری دارای ماه ملی آگاهی از اوتیسم است؛ ماه آوریل فرصتی برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این ناتوانی رشدی و احتمال مشکلات بینایی کودکان اوتیسم است.

اختلال طیف اوتیسم شامل یک ناتوانی رشدی است که ممکن است باعث ایجاد چالش های ارتباطی، رفتاری و اجتماعی شود. میزان مشکلات می تواند بسیار متفاوت باشد. با توجه به مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها، تخمین زده می شود که از هر 54 کودک، 1 کودک دارای اختلال طیف اوتیسم است.

انجمن جهانی اوتیسم گزارش می دهد که در سراسر جهان، حدود یک درصد از جمعیت مبتلا به اوتیسم هستند. این آمار همچنان در حال افزایش است.

به هر حال، اوتیسم یک بیماری پیچیده است که تحقیقات درباره علائم و عوارض آن بر ابعاد زندگی کودکان، همچنان ادامه دارد. در این مقاله می خواهیم مشخصا درباره بینایی کودک اوتیسم با شما صحبت کنیم. همراه ما باشید.

انواع مشکلات بینایی در کودکان اوتیسم

علت دقیق اوتیسم به طور کامل شناخته نشده است. بنابراین، دلیل ایجاد مشکلات بینایی در کودکان اوتیسم نیز کاملاً مشخص نیست. اما آنچه مشهود است این است که مشکلات بینایی کودکان اوتیسم، مشکلی رایج در میان آن ها است. مشکلات بینایی کودک اوتیسم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

مشکلات هماهنگی بینایی محیطی و مرکزی: چالش‌های دید جانبی یا مرکزی ممکن است شامل مشکل در دنبال کردن یک شی با چشم باشد. به عنوان مثال، یک کودک مبتلا به اوتیسم به جای ردیابی یک شی با چشمان خود، ممکن است به پهلو نگاه کند و این یکی از مشکلات بینایی کودکان اوتیسم تلقی می شود.

اختلالات حرکتی چشم: اختلالات حرکتی چشم، مانند چشم های ضربدری، از جمله رایج ترین مشکلات بینایی بچه های اوتیسم است. چشم های ضربدری که به آن استرابیسم نیز می گویند، زمانی اتفاق می افتد که چشم ها در جهت های مختلف قرار می گیرند و به درستی در یک راستا قرار نمی گیرند. به عنوان مثال، یک چشم ممکن است به سمت بالا و یکی به سمت داخل باشد. شیوع استرابیسم در افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم ، بیشتر از جمعیت عمومی است.

بینایی دفاعی: افراد مبتلا به اوتیسم اغلب نسبت به محرک ها واکنش حساس دارند. برای مثال، صدای بلند ممکن است برای آن ها غیرقابل تحمل باشد. همین موضوع ممکن است برای بینایی نیز صدق کند. برخی از افراد از نظر بینایی حالت تدافعی دارند، به این معنی که به ورودی بصری حساس هستند. ممکن است مشکلاتی در حفظ ارتباط چشمی داشته باشند که منجر به حرکت مکرر چشم ها و اسکن اطلاعات بصری شود.

مشکلات پردازش بصری فضایی: مشکلات پردازش فضایی ممکن است منجر به رفتارهای بصری تکراری، مانند تماشای اشیاء در حال چرخش یا پلک زدن مکرر شود. این یکی از مسائلی است که در ایجاد مشکل برای بینایی کودک اوتیسم تاثیرگذار می باشد.

نقطه ی عطف بینایی در کودکان نارس از زمان شروع بارداری اندازه گیری می شود، نه از تاریخ تولد. پزشک اطفال در هر نوبت ویزیت بینایی بچه نارس را بررسی می کند تا از رشد آن اطمینان حاصل شود. اطلاعات تکمیلی درباره این موضوع را می توانید در این مطلب بخوانید: بینایی کودکان

درمان مشکلات بینایی در بچه های اوتیسم

درمان مشکلات بینایی در بچه های اوتیسم اغلب بخشی از یک برنامه درمانی کلی برای افراد مبتلا به اوتیسم است. قدم اول، انجام بینایی سنجی برای تشخیص مشکل و مدیریت روش های درمانی مناسب با مشکلات بینایی کودکان اوتیسم است.

بینایی سنجی خود ممکن است چالش هایی را ایجاد کند. از آن جایی که افراد مبتلا به اوتیسم طیف وسیعی از نیازهای ویژه دارند، ممکن است شرکت در بینایی سنجی را دشوار بدانند. استفاده از تجربیات چشم پزشکانی که در انجام معاینات جامع و بینایی سنجی با بزرگسالان و کودکان با نیازهای خاص سابقه دارند، بهترین گزینه برای انجام تست بینایی کودکان اوتیسم محسوب می شوند.

پس از معاینه می توان یک برنامه درمانی برای  بینایی کودکان اوتیسم تهیه کرد. یک برنامه درمانی ممکن است شامل به دست آوردن هماهنگی بهتر چشم و بهبود پردازش اطلاعات بینایی آن ها باشد.

درمان مشکلات بینایی کودکان اوتیسم می تواند چالش برانگیز باشد، اما می توان بهبودهایی در زندگی کودک ایجاد کرد. معمولاً بینایی درمانی کودکان اوتیسم برای رفع این مشکلات توصیه می شود. درمان ممکن است شامل فعالیت هایی برای بهبود حرکت چشم، از جمله ردیابی باشد.

بینایی درمانی برای یک فرد مبتلا به اوتیسم اغلب شامل همکاری نزدیک با سایر متخصصان مراقبت های بهداشتی در تخصص های مختلف است. معمولاً اگر یک رویکرد چند رشته ای و جامع اتخاذ شود، مؤثرتر است. به عنوان مثال، یک درمانگر بینایی ممکن است از نزدیک با کاردرمانگران یا درمانگران رفتاری همکاری کند.

درمان مشکلات بینایی در کودکان اوتیسم می تواند به بهبود همه زمینه های زندگی افراد کمک کند. به عنوان مثال، بهبود مسائل مربوط به ناتوانی در برقراری تماس چشمی می تواند مهارت های اجتماعی را بهبود بخشد. هنگامی که مهارت های اجتماعی بهبود یابد، اعتماد به نفس نیز افزایش یابد.

اختلال اوتیسم یک مسئله پیچیده است. اما مداخله و درمان زودهنگام می تواند به بهبود عملکرد کلی و کیفیت زندگی کمک کند و این شامل مشکلات بینایی کودکان اوتیسم نیز می شود.