با اینکه اختلال دو قطبی بیشتر در نوجوانان و بزرگسالان جوان مشاهده می شود، اما در کودکان زیر 6 سال نیز احتمال ابتلا به این اختلال وجود دارد. برخی از کارشناسان معتقدند ابتلای کودکان به اختلال دوقطبی بسیار نادر است و اکثرا اشتباه روانشناسان در تشخیص آن را علت بروز این مشکل در بین کودکان می دانند، از سوی دیگر بعضی از کارشناسان با این نظر مخالف هستند. همین اختلاف نظر به یکی از بحث برانگیزترین موضوعات دنیای روانشناسی در سال های اخیر، تبدیل شده است. در این مرحله، مشخص کردن میزان رواج آن در بین کودکان، کار دشواری است.
اختلالات روانی دیگری نیز هستند که علائمی مشابه با اختلال دوقطبی دارند، بنابراین مهم است که عجولانه تصمیم نگیرید. اگر کودک شما مبتلا به اختلال دوقطبی تشخیص داده شده است، بهتر است قبل از اقدام برای درمان اختلال دو قطبی کودک نظر روانشناسان دیگر را نیز جویا شوید. تشخیص صحیح و مداخله زودهنگام در درمان اختلال دوقطبی کودکان، نقش مهمی دارد. آشنایی بیشتر با روش های درمان اختلال دوقطبی بچه ها به شما کمک میکند تا بهترین روش درمان را انتخاب کنید.
اختلال دو قطبی در کودکان، امری امکانپذیر است. این اختلال اغلب در کودکان بزرگتر و نوجوانان مشاهده می شود، اما در هر سنی ممکن است علائم اختلال دو قطبی در بچه ها رویت شود. مانند بزرگسالان، اختلال دو قطبی در کودک می تواند باعث نوسانات خلق و خوی از اوج بیش فعالی یا سرخوشی تا افسردگی جدی شود. برای مطالعه ادامه مقاله اختلال دو قطبی در کودکان کلیک کنید.
رویکردهای درمان اختلال دوقطبی کودک
مدیریت و درمان اختلال دوقطبی کودکان، موضوع پیچیده ای است. از این رو، اکثر کودکان و نوجوانان با این تشخیص نیاز به ارجاع به روانپزشک متخصص در گروه سنی خود دارند. به طور کلی، رویکرد تیمی در محیط بالینی استفاده میشود، زیرا عوامل متعددی از جمله دارو، مسائل خانوادگی، عملکرد اجتماعی و مدرسه باید مورد بررسی قرار بگیرند.
به طور کلی، درمان اختلال دو قطبی کودک ممکن است به عنوان یک فرآیند 4 مرحله ای در نظر گرفته شود:
- ارزیابی و تشخیص علائم مشاهده شده
- مراقبت شدید و تثبیت بحران برای روان پریشی یا افکار یا اعمال خودکشی یا قتل
- حرکت به سمت بهبودی کامل از یک حالت افسرده یا شیدایی
- دستیابی و حفظ اوتیمیا (تعادل روانی)
رویکردهای درمانی بیماران کودکان یا نوجوان مبتلا به اختلال دوقطبی بر اساس درمان های ارائه شده به بزرگسالان مدل سازی شده اند. به نظر می رسد که اختلال دوقطبی بزرگسالان حالت تداوم پیدا کرده اختلال دوقطبی دوران کودکی است.
اهداف درمان اختلال دوقطبی در کودکان با توجه به نیاز آنها به بستری شدن یا در منزل عبارتند از:
- کنترل و به حداقل رساندن علائم اختلال دوقطبی
- طولانی کردن حالات روانی طبیعی یا اوتیمیا
- به حداقل رساندن تعداد بستریهای مورد نیاز
- حذف یا به حداقل رساندن عوارض جانبی دارو تا حد قابل تحمل
- بهینهسازی کیفیت زندگی برای بیمار
داروهای درمان اختلال دوقطبی کودکان همچنان یک گزینه درمانی موثر برای بسیاری از کودکان مبتلا به اختلال دوقطبی هستند. گزینه های دارویی مختلفی برای کمک به مدیریت علائم و تغییرات خلقی رایج در این بیماری وجود دارد. خواندن این مقاله را در اینجا دنبال کنید: دارو برای درمان اختلال دوقطبی کودک
اهداف درمان اختلال دو قطبی کودکان و درمان خانواده محور باید با توجه به شخصیت فرد مشخص شود. با این وجود، اهداف مشترک تمام رویکردهای درمان اختلال دوقطبی بچه ها شامل کاهش استرس خانواده، بهبود ارتباطات خانوادگی، و بحث در مورد احساسات حل نشده ترس، صدمه یا از دست دادن ناشی از یکی از اعضای خانواده عزیز مبتلا به اختلال روانی است.
درمان خانواده محور: یک رویکرد درمان اختلال دوقطبی بچه ها
درمان اختلال دوقطبی بچه ها با استفاده از رویکرد درمان خانواده محور با مؤلفه رفتاری شناختی صورت می گیرد. لازم است والدین کودک مبتلا به اختلال دوقطبی، کودک مبتلا و خواهر و برادرهای او، خود را با اثرات این بیماری بر خانواده سازگار کنند، و این امر مستلزم تمرکز بر بهبود ارتباط بین اعضای خانواده است. در جلسات خانوادگی و فردی، مسائل دارویی و انطباق نیز باید مورد توجه قرار گیرد تا مراقبت بهینه در درمان های بدون نیاز به بستری، حاصل شود.
بیمار و خانواده به آموزش روانی در مورد اختلال دوقطبی و مدیریت آن از جمله مدیریت عوارض جانبی داروها و بهداشت خواب نیاز دارند. در مراکز مراقبت های روانی و در مطب های خصوصی، اکثر بیماران و خانواده های آنها از بسیاری از متخصصان آموزشات لازم را دریافت می کنند.
روانپزشکان، روانشناسان، متخصصان اطفال رفتاری و رشدی، مددکاران اجتماعی و بسیاری از درمانگران دیگر در فرآیند درمان اختلال دوقطبی کودک، نظارت بر پاسخ و تحمل داروها و ارائه روان درمانی به خانواده و بیمار نقش دارند. در شرایط ایده آل، این متخصصان در یک رویکرد تیمی با هم کار می کنند تا مراقبت بهینه در حوزه های پزشکی، آموزشی، خانوادگی و اجتماعی به دست آید.
همانطور که گفته شد تشابه علائم برخی از بیماری های روانی با یکدگیر ممکن است تشخیص را برای روانشناسان مشکل سازد. در بسیاری از مواقع، اختلال خلقی مخرب (DMDD) که برای توصیف کودکان 6 تا 18 ساله که تحریک پذیری شدید و مداوم و طغیان های خلقی دارند به اشتباه اختلال دوقطبی تشخیص داده می شود. از اینرو، پیش از هرگونه اقدام برای درمان اختلال دوقطبی کودکان، باید از ابتلای آنها به این اختلال کاملا مطمئن شد.
دیدگاهتان را بنویسید
می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟خیالتان راحت باشد :)