راه حل های معقول برای حرف نزدن کودکان در جمع

بعضی کودکان در داخل و خارج از خانه رفتاری متفاوت دارند. بسیار از والدین متوجه می شوند که کودک شیرین زبان و خوش صحبت آنها در میان جمع به فردی ساکت تبدیل می شود. این تغییر رفتار و حرف نزدن کودکان در جمع که کاملا اختیاری است ، مساله ایست که باید به آن توجه ویژه شود.

حرف نزدن بچه در جمع تا زمانی که اختلالی در زندگی اجتماعی او ایجاد نکند، زیاد مورد توجه والدین و اطرافیان قرار نمی گیرد. اما زمانی که کودک از صحبت در محیط مدرسه و جمع دوستی اجتناب کند؛ مسلما بر پیشرفت تحصیلی او نیز تاثیر سوء خواهد گذاشت. حرف نزدن کودکان در جمع نوعی لالی انتخابی یا سکوت انتخابی است.

در این شرایط کودک نه تنها در محیط مدرسه بلکه در هر نوع جمع بزرگسالانه خارج از خانه و موقعیت های اجتماعی که انتظار صحبت کردن از او هست، قادر به حرف زدن نیست. صحبت نکردن کودکان در جمع نوعی اختلال است که در اکثر مواقع به دلیل اضطراب و فشارهای روحی بروز پیدا می کند.

گاهی ممکن است کودک نتواند به خوبی بشنود و همین موجب می شود تا کلمات را درک نکند و در نهایت این موضوع موجب دیر حرف زدن او شود . یکی از مشکلات شنیداری ، عفونت گوش است که هم موجب کم شنوایی می شود هم هراه با درد است و کودک تمرکز کافی روی کلمات و حرف زدن دیگران ندارد . نکات و علائم بیشتر را در این مقاله ببینید: دیر حرف زدن کودک

دلائل بروز اختلال حرف نزدن کودک در جمع

اختلال حرف نزدن کودک در جمع در دسته ی اختلال های اضطرابی قرار دارد. اغلب کودکانی که به اختلال حرف نزدن در جمع دچار هستند در واقع به گونه ای از اضطراب اجتماعی مبتلا هستند. اما در اکثر مواقع حرف نزدن کودکان در جمع را به پای کم رویی و خجالتی بودن آن ها می گذارند. ترس از گفتن جمله ای اشتباه برابر جمع و خجالت زده شدن نیز می تواند دلیل حرف نزدن بچه ها در جمع باشد.

عوامل ژنتیکی نیز می توانند در بروز اختلال های اضطرابی شوند. حرف نزدن کودک در جمع امری نیست که به صورت ژنتیکی به ارث برده شود اما در صورت وجود اضطراب در والدین به خصوص مادر، وابستگی زیاد و افسردگی در خانواده نیز زمینه ی بروز اختلال حرف نزدن کودکان در جمع را فراهم می کند.

نکته ی مهم در رابطه با حرف نزدن کودک در جمع این است که بروز این اختلال در واقع خود نتیجه ی اختلال های اضطرابی است که به دلایلی مانند ضربه جسمی یا هیجانی بروز پیدا می کنند. هرچند به دلیل تحقیقات کمی که درباره ی اختلال صحبت نکردن کودکان در جمع صورت گرفته است، این نظریه اعتبار چندانی ندارد!

سن بروز اختلال حرف نزدن بچه ها در جمع معمولا در 4 تا 6 سالگی است و نکته ی جالب درباره ی اختلال حرف نزدن کودکان در جمع ، افزایش احتمال دچار شدن دخترها نسبت به پسرها است.

درمان صحبت نکردن کودکان در جمع

اختلال حرف نزدن بچه در جمع از جمله اختلالاتی است که در جوامع امروزی به وفور مشاهده شده است؛ بنابراین یافته ها و مطالعات کمی در رابطه با این اختلال وجود دارد. اما به طور قطع یکی از راه های اصلی درمان حرف نزدن بچه در جمع، مداخلات رفتاری است. در برخی موارد نادر این اختلال به خودی خود بعد از مدتی برطرف می شود. در صورت برطرف نشدن آن باید از روش های درمانی استفاده کرد.

اختلال حرف نزدن کودکان در جمع در سنین کم ممکن است بدون نیاز به درمان یا اقدام خاصی بعد از گذشت مدتی برطرف شود اما در صورت طولانی شدن آن، دوره ی درمان آن نیز طولانی تر خواهد شد.

مداخلات رفتاری متفاوتی مانند آموزش خانواده ، درمان شناختی رفتاری و… از جمله این مداخلات هستند. در اکثر مواقع به والدین توصیه می شود حتما کودک خود را به مهد کودک بفرستند. قرار گرفتن در کنار هم سن و سالان و مشارکت در فعالیت های دسته جمعی می تواند در درمان این اختلال کمک بزرگی کند.

والدین می توانند به جای انجام کارهای عجولانه که به قصد کمک به کودک باشند ولی نتیجه ی عکس می دهند، در کلاس هایی که روش های صحیح و اصولی برخورد با وضعیت صحبت نکردن کودکان در جمع را آموزش می دهند او را به صحبت کردن تشویق کنند.

تغییر سبک زندگی، محیط زندگی کودک و دانستن آموزش های لازم در جهت رفع مشکل حرف نزدن کودک در جمع می توانند موثر باشند. در صورتی که مداخلات رفتاری در حل حرف نزدن کودکان در جمع موثر واقع نشوند، می توان از داروهای شیمیایی کمک گرفت. این داروها توسط روان پزشک تجویز می شود اما والدین باید مراقب عوارض احتمالی آن ها باشند.