آیا تیک عصبی شدید کودکان قابل درمان است؟

بروز تیک عصبی شدید کودکان، ممکن است برای والدین امری ترسناک باشد، و سوال آن ها این است که آیا سرفه های کوچک یا پلک زدن های کودک هرگز از بین می رود و یا نگران این هستند که ممکن است که این تیک ها نشانه چیزی جدی تر باشد.

خبر خوب این است که بیشتر تیک ها خود به خود از بین می روند و دیگر برنمی گردند. اگر فکر می‌کنید فرزندتان دچار تیک شده است، متخصصان توصیه می‌کنند به یک متخصص اطفال مراجعه کنید تا تأیید کند آنچه می‌بینید واقعاً تیک عصبی شدید در کودک شما است. در بیشتر موارد توصیه می شود که والدین به سادگی مراقب باشند و قبل از مداخله بیشتر منتظر بمانند. تنها زمانی که تیک‌ عصبی شدید در کودکان مزمن و باعث اختلال شود، نیاز به درمان است.

خیلی از افراد احتمالاً بدون این که متوجه شوند تیک عصبی را در رفتارهای دیگران مشاهده کرده اند. پلک زدنی که خیلی مکرر اتفاق می‌افتد، شانه‌ بالا انداختن های نامناسب، سرفه‌های مداوم کوچک همگی می توانند از نشانه های تیک عصبی شدید در کودک باشند. تیک عصبی شدید در کودکان رایج است و اغلب به نظر می رسد که بدون هیچ دلیلی، ناگهان بروز پیدا کرده اند.

دلایل بروز تیک عصبی شدید در بچه ها

هیچ کس به طور دقیق نمی داند چه چیزی باعث بروز تیک عصبی شدید در بچه ها می شود. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد تیک‌ها ارثی هستند، به این معنا که اگر والدینی تیک داشته باشند، احتمال ابتلای فرزندشان نیز بیشتر است. اما آن ها همچنین می توانند به دلایل محیطی باشند. محرک های محیطی شامل کم خوابی، بیماری و استرس نیز می توانند باعث بروز تیک عصبی شدید کودکان شوند.

سه نوع اختلال تیک عصبی شدید بچه ها وجود دارد:

اختلال تیک موقت: قبلاً «اختلال تیک گذرا» نامیده می شد، این تشخیصی است که اکثر کودکان در صورت داشتن یک تیک حرکتی یا صوتی ساده که کمتر از یک سال طول کشیده باشد، دریافت خواهند کرد. هنوز مشخص نیست که آیا تیک ها به یک اختلال تیک شدیدتر در کودک تبدیل می شوند یا بدون کمک برطرف می شوند. کودکان مبتلا به اختلال تیک موقت اغلب خود به خود تیک را متوقف می کنند.

اختلال تیک مزمن حرکتی یا صوتی: برای تشخیص اختلال تیک مزمن، تیک کودک باید بیش از یک سال بدون از بین رفتن برای مدت طولانی ادامه داشته باشد. کودکانی که دارای اختلال تیک مزمن هستند معمولاً نیاز به مداخله بالینی دارند.

سندرم توره: به لطف اطلاعات گسترده ی رسانه ای، توره احتمالاً شناخته شده ترین اختلال تیک عصبی شدید کودکان است. هرچند که سندروم توره شایع ترین اختلال تیک عصبی شدید در کودک به شمار نمی رود.

برای تشخیص سندرم توره، کودک باید تیک های حرکتی متعدد و حداقل یک تیک صوتی را برای بیش از یک سال نشان دهد و زیر 18 سال سن داشته باشد. درصد بسیار کمی از کودکان چیزی به نام کوپرولالیا دارند که شامل فحش دادن یا ساختن غیرارادی است. اکثر افراد مبتلا به سندرم توره علائم دیگری از سایر اختلالات مانند بیش فعالی، اختلال اوتیسم و اختلالات اضطرابی نیز دارند.

درمان تیک عصبی شدید در کودکان

در صورتی که تیک عصبی شدید در کودک مانند موارد زیر باشد، والدین باید به دنبال راهی برای درمان تیک عصبی شدید کودک باشند.

تیک ها بیش از یک سال است که وجود داشته یا در حال شدیدتر شدن هستند.

تیک ها باعث مشکلات اجتماعی می شوند یا مایه ی ناراحتی کودک می شوند.

درمان انتخابی برای اختلالات تیک نوعی درمان رفتاری شناختی به نام درمان معکوس عادت است. هدف درمان معکوس عادت، کمک به کودکان برای ایجاد نوعی سیستم دفاعی هشدار دهنده اولیه است تا به آن ها کمک کند تا قبل از وقوع تیک ها با آن مقابله کنند.

در طول درمان معکوس عادت، یک درمانگر با کودک کار می کند تا به او کمک کند تا بیاموزد میل اولیه ای را که باعث تسریع تیک ها می شود، تشخیص دهد و از موقعیت هایی که ممکن است آن ها را تحریک کند، آگاه شود. سپس آن ها یک پاسخ “رقابتی” ایجاد می کنند، عملی که او می تواند به جای تیک انجام دهد و برای دیگران کمتر قابل توجه است. به عنوان مثال، کودکی که به طور مکرر گلوی خود را صاف می کند، ممکن است سعی کند به جای آن نفس عمیق بکشد.

به عنوان بخشی از درمان معکوس عادت، ممکن است به کودکان تکنیک‌های آرام سازی مانند تمرین‌های تنفس یا تمرکز حواس داده شود که می‌تواند به کاهش دفعات تیک عصبی شدید کودکان، کمک کند.

درمان معکوس عادت اغلب به تنهایی موثر است، اما در برخی موارد پزشک کودک ممکن است ترکیب آن را با دارو پیشنهاد کند. گزینه های دارویی برای تیک ها و اختلالات تیک ، بسته به شدت تیک و سایر اختلالاتی که ممکن است کودک داشته باشد، بسیار متفاوت است. برخی از داروها برای سایر اختلالات، مانند بیش فعالی،  مشکوک به تحریک یا تشدید تیک عصبی شدید در کودکان، هستند.

از آنجایی که معمولا تیک عصبی شدید کودکان به خودی خود بهبود می یابند، تشخیص این که آیا درمان به تنهایی باعث بهبود است یا این که کودک به تنهایی بهبود یافته است، دشوار است. اما این درمان در هر دو مورد می تواند برای بچه ها مفید باشد، یادگیری این تکنیک ها به بچه ها کمک می کند تا احساس اعتماد به نفس و کنترل بیشتری داشته باشند، که می تواند تأثیر قدرتمندی داشته باشد.

تیک عصبی کودکان معمولا جدی نیست و به مغز آسیب نمی رساند. اگر خفیف هستند و مشکلی ایجاد نمی کنند، لازم نیست به پزشک عمومی مراجعه کرد. گاهی تیک عصبی در کودکان با همان سرعتی که بروز پیدا کرده اند ، ناپدید هم می شوند. برای خواندن ادامه این مقاله، کلیک کنید: تیک عصبی در کودکان