کودک شما در سال اول زندگی به نقاط عطف رشد بسیاری دست خواهد یافت. این ها شامل یادگیری نحوه نگه داشتن لیوان، غلت زدن، خزیدن، نشستن و در نهایت راه رفتن بدون کمک است. بیشتر کودکان نوپا بین 11 تا 16 ماهگی راه رفتن را شروع می کنند، هرچند ممکن است برخی از آن ها تا 18 ماهگی همچنان یک قدم هم برنداشته باشند. باید به یاد داشته باشید که اکثر مشکلات عدم راه رفتن کودکان نوپا خود به خود برطرف می شوند. اما همین تاخیرها برای بسیاری از والدین نگران کننده هستند و آن ها را مجبور به یافتن راه هایی برای درمان عدم راه رفتن کودکان خود، می کنند.
علاوه بر این، عوامل محیطی دیگری نیز وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند. بیشتر بچهها تمایل بسیاری به راه رفتن دارند. اما کودکی که همیشه در آغوش و یا کالسکه خود حمل می شود و تمام احتیاجات او سریعا برآورده می شود، ممکن است دلیل و انگیزه چندانی برای راه رفتن نداشته باشد. ادامه این مطلب را در اینجا بخوانید: عدم راه رفتن کودکان
اگر کودک شما تا سن 18 ماهگی قادر به راه رفتن، ایستادن و حفظ تعادل خود نیست، شاید بهتر باشد توسط یک متخصص اطفال معاینه شود. در ادامه درباره نقش والدین و محیط رشد کودک و تاثیرات آنها در درمان عدم راه رفتن بچه ها، صحبت خواهیم کرد.
رویکردهای درمان عدم راه رفتن کودک
برخی از نوزادانی که تا 14 ماهگی راه رفتن را شروع نمی کنند، و به تمرین و زمان بیشتری نیاز دارند. برای کمک به نوزادان در برداشتن اولین قدمهایشان، والدین و اطرافیان میتوانند روی زمین قرار بگیرند و در حالی که در حالت ایستاده هستند، دستهایشان را بگیرند. به آرامی کودک را روی زمین هدایت کنید. این تمرین به نوزادان می آموزد که چگونه پاهای خود را بلند کرده و در اتاق حرکت کنند. همچنین به نوزادان کمک می کند تا عضلات پاهای قوی تری داشته باشند و تعادل آنها را بهبود بخشد.
به عنوان والدین، ممکن است به طور غریزی به نگه داشتن نوزاد در محیط خانه، علاقه داشته باشید. اما هر چه کودک شما زمان بیشتری را برای کف زمین سپری کند، فرصت بیشتری برای تحرک و راه رفتن مستقل خواهد داشت. به کودکتان اجازه دهید تا جایی که ممکن است غلت بزند، بخزد و با کمک گرفتن دیوار و وسایل بالا بیاید.

واکرهای کودک اغلب به عنوان ابزار آموزشی و گاهی برای درمان عدم راه رفتن کودک استفاده می شود. اما خلاف تصورات عامه، واکرها انتخاب سالم و مطمئنی نیستند. با کمال تعجب، واکرهای کودک می توانند باعث عدم راه رفتن و گاه تاخیر در راه رفتن نوزادان شوند. حتی احتمال آسیب دیدگی در حین استفاده از واکرها نیز وجود دارد. ممکن است استفاده از وسایل را بعنوان اسباببازی ها را در نظر داشته باشید، اما همیشه باید کودک خود را با این اسباببازیها کنترل کنید تا مطمئن شوید واژگون نمیشوند.
برخی از والدین همچنین فکر میکنند که پوشاندن کفش به کودک میتواند به درمان عدم راه رفتن کودک کمک کند. حقیقت این است که کفشها اغلب برداشتن اولین قدمها را برای نوزادان سختتر میکنند. کفشها برای پیادهروی در فضای باز توصیه میشوند، اما بسیاری از نوزادان وقتی پابرهنه در خانه راه رفتن را سریعتر یاد میگیرند.
همانطور که به کودک خود کمک می کنید راه رفتن را یاد بگیرد، مطمئن شوید که یک محیط امن در داخل خانه ایجاد می کنید. این شامل برداشتن فرش هایی است که ممکن است کودک شما را به هم بزند و باعث آسیب شود. همچنین می توانید میله های ایمنی را در نزدیکی راه پله ها نصب کنید و میزها یا قفسه های با لبه های تیز را بردارید.
راهکار فیزیوتراپی برای درمان عدم راه رفتن بچه ها، امکانپذیر است؟
تمارین فیزیوتراپی برای درمان عدم راه رفتن بچه ها، یک روش درمانی است که می توان از آن استفاده کرد. درمان های فیزیوتراپی شامل تمرینات و فعالیت هایی برای تشویق راه رفتن خواهد بود. هدف تمارین فیزیوتراپی تقویت پاها، ارتقای تعادل و ایجاد اعتماد به نفس کودک برای ایستادن و راه رفتن خواهد بود.
اگراز درمان عدم راه رفتن کودکان با استفاده از فیزیوتراپی به نتیجه مطلوب دست پیدا نکردید، بهتر است از فیزیوتراپیست درخواست کنید تا راهکارهای درمانی دیگر را به شما توصیه کنند.





دیدگاهتان را بنویسید
می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟خیالتان راحت باشد :)