5/5 - (1 امتیاز)

رفتارهای پرخاشگرایانه و خشونت آمیز کودکان یک مساله مهم اجتماعی است. کودکان و نوجوانانی که پرخاشگرانه رفتار می کنند ممکن است نه تنها به خود، بلکه به خانواده و افراد دیگر اجتماع نیز آسیب برسانند.

نتایج تحقیقات صورت گرفته در این زمینه نشان می‌دهند، کودکانی که مشکلات پرخاشگری جدی دارند بسیار بیشتر از کودکان بدون چنین مشکلاتی، در معرض بیماری های روانی و در بزرگسالی مصرف مواد و اعمال خشونت آمیز، قرار دارند.

هرچه زودتر پیدا کردن علت پرخاشگری کودکان در جمع و یا محیط خانه و کمک کردن به رفع مشکلات، در موثر بودن روش درمانی انتخابی، شانس بیشتری می دهد. با ما همراه باشید تا در رابطه با علت پرخاشگری کودک در جمع اطلاعات بیشتری کسب کنیم.

درک علت پرخاشگری کودک در جمع

پرخاشگری کودک در جمع اقدام یا تهدید به انجام اقدامی است که به قصد آسیب رساندن به شخص دیگری چه از نظر جسمی و چه از نظر روانی صورت می گیرد.

دلیل ساده ای برای توضیح علت پرخاشگری کودک در جمع وجود ندارد. با این حال، ما می دانیم که ویژگی هایی در کودکان، جوانان، خانواده و محیط آنها وجود دارد که می تواند احتمال بروز رفتار پرخاشگرانه را افزایش یا کاهش دهد. کار برای به حداقل رساندن عوامل خطر و تقویت عوامل محافظتی می تواند به کاهش یا حذف رفتار پرخاشگرانه کمک کند.

علت پرخاشگری کودکان در جمع می تواند به دلیل مشکلات زمینه ای باشد. این یک چیز بسیار چندشکل است، یک وجه مشترک برای تعدادی از شرایط مختلف روانپزشکی، مشکلات پزشکی و شرایط زندگی. و بنابراین در اصل قبل از شروع هر روش درمانی، باید به علت پرخاشگری بچه ها در جمع را بفهمیم. علت پرخاشگری کودکان در جمع، به چند گروه تقسیم می شوند:

اختلالات خلقی: آیا مشکلات خلقی وجود دارد؟ کودکانی که به اختلال دوقطبی مبتلا هستند، در حملات روانی خود، اغلب پرخاشگر می شوند. آنها کنترل خود را از دست داده و غیرقابل پیش بینی می شوند. از طرف دیگر، وقتی وارد فاز افسردگی می شوند، هرچند رفتار پرخاشگری کمتر رایج است، اما می‌توانند تحریک‌پذیر شوند و گاهی اوقات این تحریک‌پذیری و بداخلاقی باعث می‌شود خشمگین شدن کودکان می شود.

 

روان پریشی: بیماری های روان پریشی نیز ممکن است با پرخاشگری ظاهر شوند. برای مثال، کودکان مبتلا به اسکیزوفرنی اغلب به محرک‌های درونی پاسخ می‌دهند که می‌توانند آزاردهنده شوند.

 

کلافگی: کودکانی که اختلال شناختی که اکنون نقص فکری نامیده می شود یا ارتباطی همانند اوتیسم دارند نیز ممکن از در جمع و محیط خانه رفتارهای پرخاشگرایانه از خود نشان دهند. علت پرخاشگری کودکان مبتلا به این اختلالات، اغلب این دلیل است که مواجهه با اضطراب یا ناامیدی خود مشکل دارند و نمی توانند احساسات خود را مانند دیگران به زبان بیاورند. پرخاشگری همچنین ممکن است نوعی تکانشگری باشد.

 

تکانشگری: در اکثر کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی،  تکانشگری و تصمیم گیری ضعیف آنها می تواند منجر به رفتاری شود که به عنوان پرخاشگرانه تعبیر می شود. این کودکان معمولاً عواقب اعمال خود را در نظر نمی گیرند، و هنگام انجام آنها بنظر بی رحم و خودخواه می آیند.

 

اختلال سلوک: پرخاشگری جزئی بزرگ از علائم اختلال سلوک، است. برخلاف کودکی که عواقب اعمال خود را در نظر نمی گیرد، پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال سلوک رفتاری کاملا عمدی است. در نتیجه مداخله و روش درمان آن نیز کاملا متفاوت است.

علت پرخاشگری بچه ها در جمع

برخی از استراتژی‌هایی که در ادامه به شما خواهیم گفت به شما در مدیریت رفتارهای پرخاشگری و یا آرام کردن شرایط، کمک خواهند کرد. بقیه راهکارها برای پس از وقوع رفتارهای پرخاشگری مفید هستند. برای زمانی که فهمیدن علت پرخاشگری بچه ها در جمع و رسیدگی به آن، اصلی ترین نکته است.

  • زبان بدن و لحن صدای خود را کنترل کنید. مطمئن شوید که زبان بدن و لحن صدای شما با پیام شفاهی شما مغایرت نداشته باشد.
  • آرامش خود را حفظ کنید. روی این تمرکز کنید که به کودک اهمیت و نگرانی اتان نسبت به اتفاقاتی که در حال رخ دادن هستند، بفهمانید. هرگز سعی نکنید رفتارهای پرخاشگرایانه کودک را با رفتاری مشابه کنترل کنید، زیرا نتیجه ای کاملا عکس خواهید گرفت.
  • راه حل های مختلف پیشنهاد دهید. به کودک اطمینان دهید که برای کمک به او آماده اید و با راه حل های پیشنهادی، سعی در حل مشکل کنید. انتخاب های واضح و با محدودیت های ایمن ارائه دهید. به این ترتیب به کودک اجازه می‌دهید تا در کنار عزت نفس خود، احساساتش را نیز کنترل کند.
  • تهدید نکنید. در مورد عواقبی که آمادگی انجام آنها را ندارید یا به طور غیرمنطقی شدید هستند، هشدار ندهید.
  • منتظر لحظه مناسب باشید. صبر کنید تا پس از پایان یک حالت پرخاشگرایانه، زمانی که همه آرام شدند، با کودک درباره رفتارهای نامناسب او صحبت کنید.
  • مراقب باشید هنگام وقوع رفتارهای پرخاشگرایانه، کودک به خود و اطرافیانش صدمه ای وارد نکند.

 

در نهایت لازم است بگوییم، علت پرخاشگری کودکان در جمع، همیشه یک بیماری عاطفی زمینه ای نیست. گاهی اوقات عوامل استرس زایی که در وضعیت آنها وجود دارد همانند عامل محرک عمل می کنند. اما درک این نکته مهم است که همچین حالتی تقریبا نادر است. وقتی پرخاشگری به طور دائم تکرار می شود، می تواند نشانه از ظهور مشکلات روانی باشد.

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *