اهمیت تغذیه کودک مبتلا به صرع در سلامتی جسمی او

تغذیه کودک مبتلا به صرع می تواند ذهن والدین را به خود درگیر کند چرا که نوزادان، کودکان نوپا، کودکان در سن مدرسه، نوجوانان و بزرگسالان ممکن است به صرع مبتلا شوند که یک اختلال عصبی است و باعث تشنج می شود. تخمین زده می شود که 460000 کودک 0 تا 17 ساله به صرع مبتلا هستند.

اما تشنج اغلب در نوزادان (قبل از اولین تولد آنها) به دلیل رشد سریع و افزایش فعالیت مغز رخ می دهد. خوشبختانه، بیش از نیمی از کودکان مبتلا به صرع در دوران نوجوانی از اختلال تشنجی خود خارج می شوند.

به طور معمول، بدن از کربوهیدرات ها برای تولید انرژی استفاده می کند. وقتی کربوهیدرات زیادی وجود نداشته باشد، بدن نمی تواند انرژی بسازد، بنابراین به جای آن از چربی استفاده می کند. بدن با تجزیه چربی اضافی تامین شده توسط رژیم غذایی، کتون می سازد.

هنگامی که به اندازه کافی کتون دارد، بدن از آنها برای انرژی استفاده می کند و در کتوز قرار می گیرد. برای برخی از کودکان مبتلا به صرع، کتوز به کنترل تشنج کمک می کند. استفاده از رژیم صحیح و تغذیه کودک مبتلا به صرع برای کمک به کنترل تشنج بسیار موثر و کاربردی است. به طور کلی تر تغذیه کودکان تاثیر زیادی بر روی میزان سلامتی جسمی آن ها دارد. برای افزایش اطلاعات خود در زمینه تغذیه در کودک مبتلا به تشنج تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.

انواع رژیم تغذیه در کودکان مبتلا به تشنج

تغذیه در کودکان مبتلا به تشنج از اهمیت زیادی برخوردار است. رژیم درمانی ممکن است به کاهش دفعات تشنج در کودکانی که از دارو یا جراحی سود نمی برند کمک کند. پزشکان سه تغییر مختلف از رژیم کتوژنیک را برای تغذیه در کودکان مبتلا به صرع توصیه می کنند. آنها توصیه هایی را بر اساس سن و نیازهای تغذیه در کودک مبتلا به تشنج و نوع تشنج ی او ارائه می دهند.

همه رژیم‌های کتوژنیک رژیم‌های کم کربوهیدرات و پرچرب هستند که برای تغییر متابولیسم انرژی بدن به منظور استفاده از چربی به جای شکر طراحی شده‌اند. این رژیم ها در حدود 50 درصد از شدت تشنج در کودکان تشنجی و صرعی، کاسته است.

تاثیر رژیم کتوژنیک کلاسیک در اصلاح تغذیه کودکان مبتلا به تشنج

رژیم کتوژنیک کلاسیک بیشتر در کودکان کوچکتر مبتلا به صرع عمومی غیر قابل کنترل مانند سندرم لنوکس-گاستوت، سندرم دراوت، اسکلروز توبروس و سندرم آنجلمن استفاده می شود. با این حال، این رژیم تغذیه در کودکان مبتلا به تشنج و انواع صرع موثر است.

رژیم کتوژنیک کلاسیک سخت‌ترین دستورالعمل‌ها را دارد: 70 تا 90 درصد کالری از چربی و بقیه از پروتئین و درصد کمی از کربوهیدرات‌ها تامین می‌شود. هدف این رژیم القای یک حالت متابولیک به نام کتوز است. کتوز باعث می شود سلول های بدن به جای گلوکز که از کربوهیدرات ها تجزیه می شود از مواد انرژی زا به نام کتون استفاده کنند که از چربی ها تجزیه می شوند. این کتوز پایدار در برخی از کودکان اثر ضد تشنج دارد.

تعیین مقدار مناسب چربی، کربوهیدرات و پروتئین را بر اساس وزن و نیازهای تغذیه کودک مبتلا به صرع کودک توسط پزشک صورت می گیرد. هر وعده غذایی و میان وعده به دقت وزن و اندازه گیری می شود تا از نسبت صحیح چربی، پروتئین و کربوهیدرات ها اطمینان حاصل شود. وعده های غذایی معمولاً حاوی غذاهای پرچرب مانند سس مایونز، روغن، کره یا خامه غلیظ و بخش های محاسبه شده میوه، سبزیجات، محصولات آجیلی، پنیر، گوشت، ماهی یا مرغ است.

حتی انحرافات کوچک از این رژیم می تواند اثرات مفید را معکوس کند و ممکن است باعث تشنج شود. در نتیجه، والدین باید مراقب باشند که علاوه بر رژیم غذایی، داروها، ویتامین‌ها، خمیر دندان و سایر محصولات کودک حاوی قند نباشد.

رژیم اصلاح شده اتکینز

رژیم اصلاح شده اتکینز جایگزینی برای رژیم کتوژنیک است. کودکان غذاهای پرچرب و کم کربوهیدرات می خورند، اما در این رژیم فقط غذاهایی که حاوی کربوهیدرات هستند وزن و اندازه گیری می شوند. پروتئین ها و چربی ها در مقادیر بیشتری نسبت به رژیم کتوژنیک کلاسیک مجاز هستند و کربوهیدرات ها در هر وعده غذایی بیش از 10 گرم محاسبه نمی شوند.

این رژیم همچنین آزادی بیشتری را از نظر دریافت کالری، پروتئین و چربی ارائه می‌کند و آن را برای کودکان بزرگ‌تر که برنامه‌های شلوغ و نیازهای کالری و پروتئین بالاتری دارند، جذاب می‌کند.

رژیم غذایی با شاخص گلیسمی پایین

رژیم غذایی با شاخص گلیسمی پایین بر روی غذاهایی با شاخص گلیسمی پایین تمرکز دارد، به این معنی که تأثیر کمی بر سطح گلوکز خون دارند. اگرچه دلیل آن مشخص نیست، سطوح پایین گلوکز خون تشنج را در برخی افراد کنترل می کند.

برنامه رژیم تغذیه کودک مبتلا به صرع که دارای شاخص گلیسمی پایین است، نوع و مقدار کربوهیدرات های قابل مصرف را محدود می کند. تلاش می‌کند تا اثرات مثبت رژیم کتوژنیک را بازتولید کند، اگرچه امکان دریافت سخاوتمندانه‌تر کربوهیدرات‌ها را در حدود 40 تا 50 گرم کربوهیدرات کل در روز فراهم می‌کند. رژیم غذایی با شاخص گلیسمی پایین همچنین دارای چربی و پروتئین بالایی است، اما بر خلاف رژیم کتوژنیک کلاسیک و رژیم اصلاح شده اتکینز، نوع کربوهیدرات های قابل خوردن را محدود می کند. فقط کربوهیدرات با شاخص گلیسمی زیر 50 مجاز است.

تاثیرات مثبت و منفی رژیم تغذیه در کودکان مبتلا به صرع

بیش از نیمی از کودکانی که یکی از این رژیم های تغذیه در کودکان مبتلا به صرع را امتحان می کنند، تشنج کمتری دارند. این نوع تغذیه کودکان مبتلا به صرع گاهی باعث کاهش مصرف داروهای ضد تشنج آنها نیز، می شود. برخی از کودکان در حین رژیم نیز رفتار بهتری دارند.

البته این نوع تعذیه در کودکان مبتلا به تشنج یا صرع ممکن است دارای عوارض جانبی نیز باشند. عوارضی مانند:

• مشکل در افزایش وزن
• رفلکس معده
• افزایش خطر شکستگی استخوان
• یبوست
• سنگ کلیه
• قند خون پایین

اگر رژیم تغذیه کودک مبتلا به تشنج یا صرع توسط پزشک متخصص تغذیه برنامه ریزی شود، احتمال بروز چنین عوارضی به حداقل می رسد.