روش های آموزش به کودکان ناشنوا

آموزش به کودکان ناشنوا یکی از کارهای دشواری است که معلمین با آن مواجه می شوند. زیرا حروف صداها را نشان می دهند و تفاوت های ظریفی را بین صداهای گفتاری لازم برای استفاده از الفبا ایجاد نمی کنند. علاوه بر این، کودکان ناشنوا دایره لغات محدودی دارند که در درک مطلب اختلال ایجاد می کند. گذراندن مدرسه با نقص شنوایی یا ناشنوایی می تواند برای یک کودک بدون حمایت مناسب، یک تجربه ناامید کننده، منزوی و در نهایت بدون بازدهی باشد. آموزش به کودک ناشنوا، بدون ابزار یا آموزش کافی، برای معلمین کودکان با نقص شنوایی نیز می تواند به همان اندازه چالش برانگیز باشد.

گاهی اوقات ممکن است معلم و کودک ناشنوا، احساس کنند دیواری نامرئی بین آنها قرار دارد که مانع برقراری ارتباط مؤثر بین آنها می شود. محیط ایده آل آموزش کودکان کم شنوا، محیطی است که در آن، کودکان ناشنوا به عنوان افرادی متفاوت شناخته نشوند، بلکه در عوض از نوعی تغییرات و تسهیلات که مورد توجه دیگران قرار نمی گیرد بهره مند شوند، که می توانند در آموزش به بچه های ناشنوا نقشی متحول کننده داشته باشند.

به طور معمول تست شنوایی سنجی اولیه برای تشخیص ناشنوایی در بچه ها در چند روز اول تولد کودکان در بیمارستان صورت می گیرد. اگرعلائم کم شنوایی یا ناشنوایی مادرزادی در کودکان مشاهده شود، تست شنوایی سنجی مجدد برای چند هفته ی آینده برنامه ریزی می شود. با این حال، کودکانی هستند که در هر دو مرحله ی تست شنوایی علائمی از ناشنوایی کودکان نشان نمی دهند؛ اما به مرور زمان ممکن است علائم کم شنوایی یا ناشنوایی کودک در آن ها نمایان شود. مقاله کامل این موضوع را می توانید در اینجا بخوانید: ناشنوایی کودکان

5 استراتژی آموزش به کودک ناشنوا برای معلمین

معلمی یکی از خلاقانه ترین و مبتکرانه ترین مشاغل دنیا است. فقط یک رویکرد و روش آموزشی وجود ندارد. بنابراین، متعهدترین معلمان، روش های خود را با توجه به آنچه دانش آموزان خود نیاز دارند، تطبیق می دهند. اگر دانش‌آموزان ناشنوا یا کم شنوا در کلاس خود دارید، برای آموزش به کودکان ناشنوا باید روش‌های تدریس خود را طوری تطبیق دهید که از یادگیری آنها با راهبردهای فراگیر حمایت کند.

معلمین می توانید با کمک این 5 استراتژی آموزش به دانش آموز ناشنوا کمک کنید تا نهایت سعی و تلاش خود را در مدرسه انجام دهند و راه موفقیت آنها در مقاطع تحصیلی بالاتر و آینده ی شغلی هموارتر شود.

نور کافی در محیط آموزشی: هنگام آموزش به کودک ناشنوا باید توجه داشت که کودک ناشنوا بر مهارت بینایی خودت متکی است. شما معلمین می توانید با دعوت از دانش آموزان کم شنوا برای نشستن در جلوی کلاس در صورت تمایل به آنها کمک کنید. اگر دانش‌آموز شما ازدستگاه مترجم استفاده می‌کند یا به لب‌خوانی، راهنمایی های بصری یا سمعک متکی است، نزدیک‌تر بودن به جلو به یادگیری کمک می‌کند. اطمینان حاصل کنید که هنگام صحبت کردن، پشت به تخته و رو به کلاس درس هستید. نور خوب نیز ضروری است تا بتوانند شما را به وضوح ببینند. با تاکید بر کلمات کلیدی، عادی و واضح صحبت کنید. در صورت لزوم تکرار کنید و دوباره بیان کنید. اگر یک فعالیت گروهی را سازماندهی می کنید، با قرار دادن گروه در یک دایره به دانش آموزانی که لب خوانی می کنند کمک کنید تا دانش آموز ناشنوا بتواند همه شرکت کنندگان دیگر را در حین صحبت کردن ببیند.

ارائه جزوه های کتبی و کمک های بصری: دانش آموزان ناشنوا که لب خوانی می کنند و یا دانش آموزان کم شنوا که از سمعک و مترجم استفاده می کنند، یادداشت برداری همزمان از تخته برایشان کار دشواری خواهد بود. بنابراین با ارائه همه مطالب و اطلاعیه‌های کلاس بصورت یک جزوه کتبی، باعث می شود دانش آموز ناشنوا چیز مهمی را از دست ندهد. روش های آموزش به ناشنوایان بر استفاده از وسایل کمک بصری و مواد آموزشی متکی است که راهی عالی برای حمایت از دانش آموزان ناشنوا هستند، اما مهم است که در محتوای بصری عجله نکنید، به خصوص زمانی که همزمان صحبت می کنید. به دانش آموزان ناشنوای خود زمان بدهید تا به محتوای بصری نگاه کنند و قبل از شروع مجدد درس، مطلب قبل را کامل متوجه شده باشند. آن ها برای جابجایی بین بینایی و شنوایی، نیاز به زمان دارند.

حداقل رساندن صداهای ناهنجار محیط : برای دانش‌آموزان کم شنوایی که از سمعک استفاده می ‌کنند، کاهش صداهای اضافی و ناهنجار محیط به درک بهتر مطلب آنها، کمک می کند. معلمین هنگام آموزش به کودکان ناشنوا باید علاوه بر مدیریت رفتار دانش‌آموز، به راه‌های دیگری فکر کنید که می‌توان صدای پس‌زمینه اتاق را محدود کنید. مثلاً می توانید پنجره ها و درها را ببندید؟

استفاده از منابع قابل دسترس: می توانید زبان اشاره یاد بگیرید و دیگر دانش آموزان کلاس را نیز به این کار تشویق کنید. علاوه بر این، می توانید از فناوری موجود برای کمک در آموزش کودکان ناشنوا استفاده کنید. به عنوان مثال، در صورت امکان، به دانش‌آموزان ناشنوا اجازه دهید تا درس را با زیرنویس زنده از راه دور ضبط کنند، یا خودتان یک ضبط از درس ارائه دهید تا بعداً رونوشت آن در دسترس قرار گیرد. برخی از سمعک ها دارای یک سیستم فرستنده و گیرنده با میکروفون گیره دار برای بلندگو هستند، بنابراین دریابید که آیا این تجهیزات ممکن است برای دانش آموزان ناشنوا شما مفید باشد یا خیر.

رونوشتی از یادداشت های آموزشی و هر وسیله تصویری که در درس استفاده کرده اید برای دانش آموزان خود بفرستید. هر جا که می توانید، از روش های آموزش به ناشنوایان دیگر معلمین، مربیان ویژه، مترجمان، خدمات درمانی و دستیاران معلم استفاده کنید.

برقراری ارتباط با دانش آموز ناشنوا: به دانش آموزان ناشنوای اطمینان خاطر دهید تا بداند شما در کنارشان هستید و استراتژی های تدریس خود را بر اساس راحتی آنها، تنظیم می کنید.احترام به انتخاب آنها مهم است. شما می خواهید به آنها کمک کنید تا بهترین دانش آموزانی ممکن، باشند. قبل، در حین و بعد از درس بررسی کنید که آنها متوجه شده اند که شما چه چیزی را آموزش می دهید و هر چیزی را که از شما می خواهند تکرار کنید.

نقش والدین در آموزش به بچه های ناشنوا

والدینی که کودک ناشنوا در منزل دارید، علاوه برا یادگیری زبان اشاره، می توانید از روش های دیگری برای تقویت مهارت یادگیری کودک خود استفاده کنید. اگر آموزش به بچه های ناشنوا در مدرسه در حد انتظار نباشد، این وظیفه والدین است که به کودک خود کمک کنند.

درست همانطور که باید با هر کودکی که تسلط زبانی خود را تقویت می کند، سعی کنید هر روز یک لغت واژگان جدید را معرفی کنید. آن کلمه را در مکالمات بکار ببرید و کلمه را روی یخچال یا دیواری در کنار تصویری از حروف امضا شده کلمه نمایش دهید.

به یاد داشته باشید که داشتن مهارت در زبان اشاره به معنای مهارت در خواندن نیست، هرچند کمک می کند. اطمینان حاصل کنید که فرزندانتان با اشاره به یک تصویر یا یک کلمه چاپ شده و اینکه آنها علامت را به شما برگردانند، متوجه می شوند که چه می خوانند. با پیشرفت زبان و مهارت های خواندن، از فرزندانتان در مورد شخصیت ها و طرح داستان یک کتاب سوال بپرسید.

کتاب های تصویری برای کمک به یادگیری خواندن در آموزش به کودکان ناشنوا، بسیار عالی هستند. کلمه را برای فرزندتان علامت بزنید و املا کنید، به کلمه چاپ شده و تصویر همراه اشاره کنید و سپس از علامت برای کلمه استفاده کنید. اگر به کودک خود لب‌خوانی را آموزش می‌دهید، از کودک بخواهید به تصویر اشاره کند، به کلمه اشاره کند و سپس مراقب حرکت دهان خود باشید که به آرامی و با دقت کلمه را به زبان می‌آورید.

روش های بالا برخی از روش های آموزش به کودکان ناشنوا و کم شنوا بود که معلمین یا والدینی که تاکنون تجربه آموزش به کودک ناشنوا را نداشته اند، می توانند از آنها استفاده کنند.