امتیاز دهید

تیک عصبی یک گروه از اختلالات عصبی در روانشناسی است که در دوران کودکی با تیک ها، یعنی حرکات یا صداهای تکراری، ناگهانی و غیرارادی مشخص می شود. و سندرم تورت شدیدترین شکل تیک عصبی در کودکان است. انواع بالینی آنها متنوع است. و اغلب با بیماری‌های روانی و یا رفتاری مختلف از جمله اختلال بیش‌فعالی، اختلال وسواس فکری-اجباری، اضطراب، افسردگی و اختلالات خواب همراه است. شدت و واکنش هر کودک به درمان بسیار متغیر است و در برخی موارد درمان تیک عصبی کودکان با مقاومت از جانب کودک مواجه شده و روندی آرام خواهد داشت. طبق گزارشات، تحریک عمیق مغز یک رویکرد درمانی موثر در رابطه با نوع شدید تیک عصبی است، اما این روش درمانی هنوز تایید نشده است. انجام ارزیابی جامع جهت یافتن علل ثانویه، عوامل روانی اجتماعی و شرایط عصبی روانشناسی همزمان با فرآیند درمان تیک عصبی در کودکان، امری ضروری است.

روانشناسان قبل از شروع به درمان تیک عصبی چشم کودک ابتدا سعی می کنند موقعیتی را که باعث ایجاد تیک می شود بیابند. علت تیک ها می تواند بسیار متنوع باشد و روش درمان تیک عصبی چشم کودکان متفاوت است. نکات و راه حل های این بحث را می توانید در این مقاله از وولک مطالعه نمایید: درمان تیک عصبی چشم کودکان

 

در موارد خفیف، اختلالات تیک را می توان با تمرینات آرام سازی غیررسمی که به کودکان و بزرگسالان کمک می کند تا استرس را که می تواند باعث تشدید تیک ها شود، درمان کرد. نمونه‌هایی از این تکنیک‌ها شامل تنفس عمیق، تصویرسازی بصری و آرام‌سازی هدایت‌شده عضلات است. ادامه این مطلب را می توانید در این مقاله دنبال کنید: درمان تیک عصبی کودکان با طب سنتی

رویکردهای درمان تیک عصبی در کودکان

در دهه گذشته بر اساس برخی از تجربیات متخصصان و شواهد بالینی، برخی از توصیه‌های درمان تیک عصبی در کودکان مورد توافق در کشورهای غربی وجود داشته است، مانند دستورالعمل‌های بالینی اروپایی برای سندرم تورت و سایر تیک های عصبی کودکان.

ایجاد یک برنامه درمانی مؤثر مستلزم ارزیابی اولیه دقیق تیک، تعیین وجود مسائل روانی-اجتماعی-رفتاری همزمان و روشن شدن آسیب های ناشی از هر موضوع است. بسیاری از کودکان و نوجوانان مبتلا به تیک عصبی اگر تیک در زندگی روزمره یا فعالیت های مدرسه آنها اختلال ایجاد نکند، نیازی به مداخله یا درمان تیک عصبی بچه ها نیست. تصمیمات درمان تیک عصبی در کودک باید بر اساس نیازهای هر کودک، منابع موجود، تجربه پزشک معالج و با هدایت توصیه‌های متخصصان و سازمان‌های حرفه‌ای در این زمینه، صورت گیرد.

علائم مورد نظر باید قبل از شروع درمان تیک عصبی کودک شناسایی شوند، یعنی تاثیرگذارترین علائم در زندگی روزمره، مطالعه یا فعالیت های اجتماعی کودکان. تیک‌ها معمولاً علائم اصلی مورد نظر درمان هستند، در حالی که علائم مورد نظر در برخی از کودکان می‌تواند علائم همراه بارزتر مانند بیش‌فعالی، تکانشگری، وسواس اجباری و…  باشد.

برای درمان تیک عصبی در کودک که از نظر شدت در سطح خفیف محسوب می شود، آموزش پزشکی و حمایت روانشناختی می تواند ابتدا یا تنها ارائه شود، و یک دوره انتظار مراقب با پیگیری های منظم باید مناسب باشد. اصل درمان تیک عصبی کودکان متوسط ​​تا شدید به طور مشابه ابتدا مداخله غیردارویی است و رفتار درمانی می تواند با درمان دارویی ترکیب شود. با این وجود، آموزش پزشکی و حمایت روانی باید در کل دوره درمان ارائه شود.

مدیریت درمان تیک عصبی کودک توسط والدین

می توان به والدین آموزش داد که فیلم های کوتاهی از علائم کودکان در خانه ضبط کنند و آنها را به پزشکان در کلینیک نشان دهند تا پزشکان بتوانند ارزیابی بهتری از وضعیت داشته باشند. می توان والدین را تشویق کرد که به جای خجالت کشیدن و تلاش برای انکار یا پنهان کردن یا یافتن عذر و بهانه برای علائم تیک در فرزندان خود، با تیک عصبی در کودکان مواجه شده و آن را بپذیرند. همچنین می‌توان به والدین توصیه کرد که به کودک مبتلا به تیک عصبی خود، اعتماد به نفس دهند تا کودک بتواند با همکلاسی‌ها و اطرافیان خود با اطمینان به نفس بیشتری ارتباط برقرار کنند و مهارت و سازگاری اجتماعی آنها بهبود یابد. والدین همچنین می توانند به جای محافظت بیش از حد از کودکان با نگه داشتن آنها در داخل و جدا کردنشان از دیگران، انگیزه برای شرکت فعالانه در فعالیت های فیزیکی و اجتماعی به آنها بدهند. همچنین می‌توان به والدین هشدار داد تا شرایط و عوامل محرکی که می‌توانند علائم تیک را تحریک یا افزایش دهند در کودک با دقت مشاهده کرده و متعاقباً سعی کنند از عوامل خطر و محرک اجتناب کنند. درمان تیک عصبی در بچه ها پروسه ای است که با اطلاعات کامل طی می شود.

اگر درمان تیک عصبی در کودکان در روند آموزش کودک اختلال ایجاد می کند، بهتر است با کارکنان مدرسه درباره راه های مقابله با آن صحبت کنند. برای مثال، اگر تیک‌ کودک ناگهان شدت گرفت، به او اجازه ترک کلاس داده شود. اما به طور کلی توصیه می شود، در صورتی ایجاد اختلال در زندگی روزمره کودک، والدین برای درمان تیک عصبی کودکان اقدامات پزشکی و روانشناسی لازم را انجام دهند تا در روحیه کودک تاثیر عمیق نگذارد.

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *