با توجه به افزایش روز افزون کودکان بی سرپرست، پژوهش های زیادی در رابطه با نقش خشونت و پرخاشگری کودکان بی سرپرست با تمرکز بر ارتباط احتمالی خشونت خانوادگی، پرخاشگری کودکان و مشکلات کودکان با انزوای اجتماعی و طرد، انجام شده است.
نتایج پژوهش ها حاکی ازمیانگین بالای حوادث مخصوصا خشونتآمیز که توسط مادران به عنوان بزرگسالان صورت گرفته اند، بودند. معیارهای این خشونت خانوادگی به طور قابل توجهی با مشکلات رفتاری کودکان و همچنین با معیارهای پرخاشگری بچه های بی سرپرست در برابر همسن و سالان خود با رفتارهایی مانند قلدری یا سهولت حل مشکل با دعوا، همبستگی داشت.
پریشانی و سردرگمی، پرخاشگری در بین کودکان بی سرپرست را بیش از پیش دامن می زند. به نظر می رسد که پرخاشگری به نوبه خود منجر به انزوای اجتماعی و اجتناب شود. نتایج کلی پزوهش ها، بر لزوم پرداختن به خشونت و پرخاشگری در هر برنامه مداخله ای برای کودکان و خانواده های بی خانمان تاکید می کنند.
خشونت و جرم و جنایت بر کودکان در هر مرحله از زندگی آنها از طریق بی سرپرست و بی خانمان شدن، تأثیر میگذارد. برای افزایش اطلاعات خود در زمینه ی پرخاشگری کودکان بی سرپرست تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.
علت افزایش پرخاشگری در بین کودکان بی سرپرست
پرخاشگری کودکان بی سرپرست موضوعی دور از انتظار نیست. چرا که کودکان بی سرپرست یا یتیمی که در پرورشگاه نگهداری می شوند با مشکلات زیادی مانند فقر، سلامت جسمی ضعیف، اختلالات دلبستگی، مهارت های اجتماعی ناکافی و مشکلات سلامت روان روبرو هستند. علاوه بر این، از دست دادن یک یا هر دو والدین است که برای فرزندان سخت است. آنها را در برابر مشکلات روانی آسیبپذیرتر میکند و ممکن است تا سالها پس از آن اثرات آن آشکار نشود .
پرخاشگری یک رفتار آموخته شده است. به هر رفتار عمدی که منجر به آسیب جسمی یا روانی به شخص می شود، پرخاشگری گفته می شود. عصبانیت و پرخاشگری در بین کودکان بی سرپرست یک مشکل جدی با ریشه های احتمالی متفاوت است. ممکن است در پاسخ به استرس های زندگی مانند از دست دادن والدین یا طلاق رخ دهد.
علاوه بر این، اگر کودکان قادر به ابراز ناامیدی نباشند، بدخلقی می کنند و برخی یاد می گیرند که از رفتارهای پرخاشگرانه فیزیکی برای رسیدن به آنچه می خواهند استفاده کنند. علائم پرخاشگری کودکان بی سرپرست شامل دعوا با دیگران، نافرمانی، رفتارهای مخرب، خصومت کلامی و قلدری است و ممکن است در معرض خطر بالای اختلالات قابل توجه در بزرگسالی از جمله رفتار مجرمانه، سوء مصرف مواد و بیماری روانی باشد .
کودکان بی سرپرست غفلت را تجربه می کنند. این دسته از کودکان اغلب روز بدون مراقب، بدون کسی که با او صحبت کنند و کاری انجام دهند، تنها می مانند. آنها می توانند افسرده، پرخاشگر و نافرمان شوند.
ممکن است برای جلب توجه دست به چنین کارهایی بزنند و شما شاهد پرخاشگری در بین کودکان بی سرپرست باشید . علاوه بر این، کودکان در پرورشگاهها در معرض آزار و اذیت قرار میگیرند و با آنها فقط با تندی صحبت میشود یا با ضرب و شتم مکرر روبرو می شوند و شدیدا تنبیه میشوند و بنابراین نافرمانی و پرخاشگری کودکان بی سرپرست، نیز افزایش می یابد.
ارزیابی روانشناختی پرخاشگری بچه های بی سرپرست
آمار پرخاشگری بچه های بی سرپرست در پرورشگاه و همچنین علائم افسردگی و نافرمانی آنها، معضلی است که باید با ریشه یابی مشکل برای رفع آن اقدامات لازم صورت گیرد. زیرا با افزایش طول مدت اقامت، میزان نافرمانی و پرخاشگری کودکان بی سرپرست در پرورشگاه نیز افزایش می یابد.
به نظر می رسد کودکانی که هرگز والدین خود را ملاقات نکرده اند، علائم پرخاشگری کمتری از خود نشان می دهند. این امر ممکن است به دلیل درونی شدن خشم آنها باشد. بنابراین کودکان بی سرپرست نهادینه شده، به ویژه کودکانی که والدین ناشناخته دارند، نیاز به مراقبت های تربیتی بهتر با حمایت های جسمی و روانی دارند. ارزیابی روانشناختی دوره ای منظم این کودکان برای تشخیص زودهنگام و مدیریت صحیح هر گونه بیماری روانی ، اقدام ضروری ای است که باید انجام شود.
بسیار خوب
تشکر از نظر و همراهی شما