راه رفتن کودک روی پنجه و نوک پا نشانه چیست؟

راه رفتن در کودکان چنان نقطه عطف مهمی است که هر مورد غیر معمولی درباره ی آن ، مایه نگرانی والدین می شود. راه رفتن کودک روی پنجه و نوک پا یک الگوی راه رفتن است که در آن کودک روی انگشتان یا توپ های پا راه می رود و هیچ تماسی از پاشنه پا با زمین وجود ندارد.

راه رفتن روی پنجه پا در کودکان 3 ساله و کمتر بسیار رایج است، اما نوک پا راه رفتن کودکان 3 سال به بالا ممکن است طبیعی نباشد و می تواند با نابالغی عصبی یا بیماری همراه باشد. خبر خوش این است که، بیش از 90 درصد از این موارد را می توان با گزینه های درمانی محافظه کارانه درمان کرد و نیازی به جراحی نیست.

تمرین راه رفتن کودکان برای آن ها خسته کننده است و نوعی ورزش به حساب می آید. در نتیجه بهتر است کودک خود را برای تمرین ها و تلاش هایش تشویق کنید تا بیشتر و بیشتر برای به تنهایی قدم برداشتن تلاش و تمرین کند. مقاله کامل و تخصصی این موضوع را می توانید در اینجا بخوانید: راه رفتن کودکان

علت راه رفتن کودکان روی پنجه پا چیست؟

اگر والدین اغلب شاهد نوک پا رفتن کودک هستند، باید توجه داشته باشند احتمالا کودک دچار مشکل فیزیکی مانند تاندون آشیل کوتاه است که مانع از ایستادن او به صورت صاف و محدود شدن دامنه حرکت در مچ پا می شود. اما اگر راه رفتن کودکان روی پنجه پا یک امر دائمی و مداوم باشد و کودک نمی‌تواند با پای صاف روی زمین راه برود، می‌تواند نشانه‌ای از یک اختلال حرکتی مانند فلج مغزی باشد.

انواع مختلفی از فلج مغزی وجود دارد. رایج ترین شکل آن “اسپاستیک” است که به معنای سفت شدن عضلات آسیب دیده است. کودکانی که زودتر از موعد به دنیا می آیند بیشتر در معرض خطر ابتلا به فلج مغزی هستند. بنابراین اگر راه رفتن کودک روی پنجه و نوک پا یک امر دائمی باشد ، ممکن است نوعی فلج مغزی داشته باشد که باعث می شود تاندون آشیل او به قدری سفت شود که پاشنه پا به سمت بالا کشیده شود و انگشتان پا به سمت بالا کشیده شود.

از سوی دیگر، راه رفتن کودک روی پنجه و نوک پا همچنین با تاخیر زبانی و اختلال طیف اوتیسم همراه است، بنابراین والدین حتما باید مشکلات کودک خود را در باقی مهارت های اجتماعی و نقاط عطف دیگر، بررسی کنند.

اگر بعد از معاینه ی کودک توسط پزشک مشخص شد  که کودک تونوس ماهیچه ای و دامنه حرکتی خوبی در مچ پا دارد و همچنین فلج مغزی، اختلال طیف اوتیسم یا مشکل دیگر نیز از قضیه خارج شدند، پس ممکن است کودک به بیماری به نام ” نوک پا راه رفتن کودکان”  یا ” ایدیوپاتیک ” دچار باشد. این بیماری یک تشخیص قطعی است به این معنا که علت آن ناشناخته است و احتمالاً راه رفتن کودک روی پنجه و نوک پا فقط از روی عادت باشد. این نوع راه رفتن کودکان روی پنجه پا معمولاً با گذشت زمان خود به خود از بین می رود.

درمان نوک پا راه رفتن کودکان

معمولا در صورتی که، نوک پا راه رفتن کودکان از روی عادت باشد نیازی به درمان نیست. با گذر زمان کودکان بر این عادت غلبه می کنند. با این حال، اگر پزشک علت راه رفتن روی پنجه پا در کودکان را ناشی از مشکلات فیزیکی تشخیص دهد، ممکن است درمان شامل مراحل زیر باشد:

• تمرینات فیزیوتراپی برای تقویت و کشش عضلات پا و پا
• کش پا یا آتل برای اصلاح راه رفتن
• ارتز سفارشی
• گچ گرفتن از زانو به پایین برای تنظیم صحیح انگشتان پا با ساق پا

اگر این روش های درمانی با شکست مواجه شدند، ممکن است راهکار متخصص ارتوپد عمل جراحی باشد، اما قطعا برای همه ی پزشکان عمل جراحی آخرین راه حل است. به طور معمول، این تنها در صورتی رخ می دهد که مشکلی در تاندون آشیل یا عضلات ساق پا وجود داشته باشد.

راه رفتن روی پنجه پا در کودکان به مرور زمان بهتر می شود، اما روند پیشرفت آن کند است و به سختی می توان متوجه آن شد. اگر والدین یک یا دو بار در سال فیلم کوتاهی از راه رفتن فرزندشان ضبط کنند، ممکن است کمک کننده باشد. این امر به والدین کمک می کند تغییرات راه رفتن کودک روی پنجه و نوک پا را در طول زمان بهتر متوجه شوند.

همانطور که گفته شد، راه رفتن کودک روی پنجه و نوک پا یکی از علائم رایج اختلال طیف اوتیسم یا چندین مشکل عصبی دیگر است، می تواند منبع نگرانی بزرگی باشد. بنابراین پیش از وخیم تر شدن شرایط جسمی کودک، بهتر است برای درمان نوک پا راه رفتن کودک اقدامات لازم صورت گیرد.