آموزش تنها خوابیدن به کودکان

خواب برای آسان کردن زندگی برای کل خانواده مهم است. نداشتن خواب کافی می تواند منجر به مشکلاتی مانند عصبانیت، سردرد، بدخلقی و رفتار نامطلوب در کودکان نوپا شود. وقتی نوبت به ایجاد عادات خواب خوب برای کودک نوپا می رسد، هر چه زودتر شروع کردن، بهتر است.

برخی از والدین متوجه نیستند که عادت هایی که اجازه می دهند یا حتی تشویق می کنند می تواند منجر به مشکلات خواب شود. هنگامی که این عادات ایجاد شدند، ایجاد تغییرات می تواند دشوار باشد. اما غیرممکن نیست و مطمئنا ارزش تلاش را دارد. برای کودک و والدین آسان‌تر خواهد بود اگر قوانین اساسی و روتین‌های مربوط به خواب زودتر تنظیم شوند تا بعداً دچار مشکل نشوند.

والدین می توانند آموزش تنها خوابیدن به کودکان خود را با طراحی روتین خوابی از سن کم شروع کنند. کودکان با توسعه توانایی های خود برای تسکین و دلداری خود، می توانند بر ترس ها و نگرانی های خود مسلط شوند. این تسلط و استقلال به بخش های دیگر زندگی آن ها نیز سرایت می کند و بر حس اعتماد به نفس و قدرت آن ها در مواجه با دنیایشان، می افزاید.

کودک خود را در تختش بگذارید و با او صحبت کنید و این اطمینان را به او بدهید که در نزدیکی او و در اتاق کناری هستید و اتاق خواب کودک را ترک کنید. اگر کودک با گریه و بی قراری از اتاق خود بیرون آمد و به دنبال شما می گشت، مجددا او را به سمت اتاق خوابش راهنمایی کنید. برای خواندن ادامه این مطلب در وولک کلیک کنید: جدا خوابیدن کودک

مشکلات آموزش های تنها خوابیدن کودک

برخی از کودکان از تنها خوابیدن می ترسند. هر شب باید یکی از والدین تا زمان به خواب رفتن کودک، در کنار او بماند. اغلب، کودک در تخت والدین می خوابد. یا والدین باید در تخت کودک بخوابند. قابل درک است که والدین در نهایت از این روال خسته می شوند زیرا حریم خصوصی ای برای آن ها باقی نمی ماند؛ به همین دلیل آموزش های تنها خوابیدن کودک از اهمیت بالایی برخوردار است.

به اشتراک گذاشتن تختخواب با کودک هر شب می تواند دیوانه کننده باشد. شاید وقتی کودک نوپا بود این مشکل خیلی احساس نمیشد؛ اما زمانی که کودک به 7 یا 8 سالگی می رسد، والدین می خواهند تخت خود را باز پس بگیرند. علاوه بر این، والدین احساس می کنند که وابستگی بیش از حد به آن ها ناسالم است. همه ی والدین دوست دارند کودکشان به جای این که فردی پر از ترس و دلهره باشد، کودکی با اعتماد به نفس باشد. آن ها می خواهند با آموزش تنها خوابیدن کودک در اتاق خودش،این اعتماد به نفس را به کودک دهند.

اما وقتی والدین سعی می کنند کودک را به تنهایی بخوابانند، دچار مشکل می شوند. هنگام شروع آموزش های تنها خوابیدن کودک، اکثر والدین با روش هایی مشابه شروع می کنند. والدین به او قول می دهند که در امان است، به او نشان می دهند که همه درها قفل هستند، وسایل خواب جدید برای او می خرند و حتی قول پاداش نیز می دهند. در ابتدای آموزش خوابیدن کودک در اتاق خودش همه ی والدین با واکنش های مقاومتی شدید کودک مواجه می شوند. شاید هیچ مقدار اطمینان دهی جواب ندهد. فقط ممکن است باعث شود کودک احساس اضطراب و فشار بیشتری کند.

برای شروع آموزش تنها خوابیدن به کودکان والدین سعی می کنند محکم باشند و محدودیت هایی را تعیین کنند، اما کودک فعالانه از ماندن در رختخواب خود خودداری می کند. شاید والدین به تهدید و عصبانیت نیز متوسل شوند که این کار باعث تشدید مقاومت کودک می شود. کودک گریه می کند، التماس می کند، فریاد می زند و درِ اتاق خواب والدینش را می کوبد. کودک ساعت ها بیدار است. والدین ساعت ها بیدار هستند. کودک فقط لجباز نیست، او وحشت زده است. در نهایت، والدین دست های خود را بالا می اندازند. کودک در تخت والدین می ماند. همه احساس ناامیدی و خستگی می کنند و آموزش تنها خوابیدن بچه ها توسط والدین ناکام می ماند.

در اینجا یک سناریوی رایج است. کودک در تخت خودش نمی خوابد. او می ترسد هر شب برای این که بخوابد به پدر و مادری نیاز دارد که با او باشد. در نهایت والدین خسته می شوند. با او روی تختش دراز می کشند تا این که بخوابد. بعداً، در نیمه های شب، او از خواب بیدار می شود و گریه می کند و دوباره به والدینش نیاز دارد که به او کمک کنند تا بخوابد. والدین علیرغم تردیدهایشان به کودک اجازه می دهند هر شب در تخت آنها بخوابد.

در اینجا به وضوح می توان مشاهده کرد این گونه آموزش تنها خوابیدن به کودک، یک شکست بزرگ است.

روش مناسب آموزش های تنها خوابیدن کودک ، چیست؟

اقدامات مناسب قبل از خواب می تواند یک روش مفید برای آموزش تنها خوابیدن به بچه ها باشد. این روتین باید یک پایان آرامش بخش برای یک روز کامل باشد و حدود 20 تا 30 دقیقه طول بکشد. منظم بودن برای کودکان آرامش ‌بخش است، بنابراین والدین باید سعی کنند از یک روتین ثابت برای آموزش تنها خوابیدن به کودکان استفاده کنند. مطمئن شوند که به اندازه کافی زمان بگذارند تا کودک احساس عجله و تنش نداشته باشد.

والدین باید به روش هایی که کودک برای آرام کردن خودش استفاده می کند، توجه کنند. به نحوه قرار دادن بالشت، محل قرار دادن عروسک موردعلاقه شان و حتی نوع شب بخیر گفتن آن ها باید توجه شود. والدین باید این اقدامات را همراه با کودک انجام دهند تا کودک نیز همراه آنها از این روتین لذت ببرد.

از جمله اهداف آموزش تنها خوابیدن به کودک، کمک به کودک برای مستقل شدن و برخورداری از اعتماد به نفس کافی برای غلبه بر ترس های خود است. اما داشتن خواب مناسب، نیز یک دلیل مهم برای تنها خوابیدن کودک است. کودک در اتاق و تخت والدین و یا جایی که افراد زیاد هستند، نمی تواند از خواب کافی و سالمی بهره مند شود. والدین باید به کودک این حس را القا کنند که تخت او دنج ترین جای دنیاست.

در آموزش خوابیدن کودک در اتاق خودش باید به کودک خود کمک کنند تا ارتباط مثبتی با خواب ایجاد کند. زمانی را با کودک در اتاق خوابش در فعالیت های لذت بخش بگذرانند. در مورد این که تخت خواب چقدر خوب است، پتوها چقدر گرم و بی نقص هستند، همه چیز در اتاق کودک جای مناسبی دارد، حیوانات عروسکی او چقدر خوشحال هستند صحبت کنند. والدین با این اقدامات، در حال ایجاد و تقویت تداعی های مثبت برای زمان خواب هستند تا کودک احساس راحتی و امنیت کند.

یک سری از اقدامات زیر برای آموزش تنها خوابیدن به کودکان می تواند تاثیر گذار باشد:

1. یک زمان خواب تعیین کرده و به آن پایبند باشند
2. یک ساعت قبل از خواب، از تلویزیون، بازی های ویدیویی و هرگونه بحث استرس زا اجتناب کنند.
3. مراحل آماده سازی برای خواب را طی کنند. این روتین باید 20 تا 45 دقیقه طول بکشد، شامل 2 تا 3 فعالیت آرامش بخش که به طور طبیعی از یک فعالیت دیگر جریان می یابد. این مراحل ممکن است شامل موارد زیر باشد:

حمام آب گرم گرفتن

لباس خواب پوشاندن

مسواک زدن

حاضر کردن لباس های روز بعد

در صورت مدرسه ای بودن، حاضر کردن کیف مدرسه

باهم داستان خواندن

4. والدین باید مطمئن شوند همه ی نیازهای احتمالی کودک اجابت شده است تا کودک دیگر نیازی به بلند شدن نداشته باشد. مطمئن شوند یک لیوان آب کنار تخت کودک قرار دارد، به حمام رفته است، و عروسک موردعلاقه اش در کنارش است.
5. با کودک اوقات صمیمی و دوستانه بگذرانند:

در مورد اتفاق خوشایندی که امروز رخ داد صحبت کنند

در مورد برنامه های فردا، به خصوص چیزهای مثبت صحبت کنند

6. بغل، بوس، شب بخیر.

والدین هنگام آموزش های تنها خوابیدن به کودک هر شب این مراحل را دنبال کنند. فعالیت های قبل از خواب برای کودک باید آرامش بخش و نه تحریک کننده باشد.

همه ی والدین می خواهند کودکشان احساس اعتماد به نفس و امنیت کند، بتواند با دانستن امنیت خود به آرامش برسند، وقتی احساس بدی دارند، بتوانند از والدین کمک بخواهند، در عین حال بتوانند زمانی که نگرانی‌های جزئی آن ها را آزار می‌دهند، خود را آرام کنند.

هدف از آموزش تنها خوابیدن به کودکان، فهمیدن احساسات خودشان، رسیدن به استقلال فکری و در عین حال داشتن رابطه ی نزدیک با والدین است. وقتی نوبت به خواب می‌رسد، والدین می خواهند از اینکه گاهی در یک شب مضطرب نزد والدین می‌آیند، احساس خوبی داشته باشند، در عین حال از تنهایی خوابیدن نیز لذت ببرند.