جدا کردن اتاق خواب کودک و سن مناسب برای این کار

اتاق خواب کودک از چه سنی باید جدا شود؟ چرا باید کودک در اتاق خوابی جداگانه بخوابد؟ چه اقداماتی قبل از آن لازم است؟ چنین سوالاتی برای تمامی والدین پیش می آید. از شیر گرفتن ، تنها غذا خوردن ، جدا کردن اتاق خواب کودک و … از کارهایی هستند که باید در انتخاب بازه ی زمانی دقیق و صحیح برای عملی کردن آن ها، دقت و توجه زیادی به خرج داد. انتخاب خوابیدن کودک در اتاقی مشترک در کنار والدین بنظر روشی بی خطر می آید ولی تاثیرات منفی کمی بر روی سلامت ذهن کودک خواهد داشت. بنابراین بهتر است هر چه زودتر جای کودک را جدا کرد. به طور کلی 6 ماه اول زندگی کودک لازم است که در کنار والدین خود باشد اما از یک سالگی به بعد می توان برای جدا کردن اتاق خواب کودکان اقدام کرد. جدا کردن اتاق خواب کودک مساله ی حساسی است که نه تنها برای خانواده، بلکه برای کودک هم چالش بزرگی محسوب می شود.

می توانید برای اتاق خواب کودکان تم خاصی نیز داشته باشید. پسر بچه ها نیاز دارند تا احساس قهرمانی و استقلال داشته باشند. بنابراین می توانید تم اتاق خواب آن ها را قهرمانان انیمیشنی انتخاب کنید. برای تم اتاق خواب دختر بچه ها نیز می توانید با تم پرنسس و رنگ صورتی پیش بروید تا احساس ارزشمندی را به کودک خود منتقل کنید. برای خواندن مطالب بیشتر نیز می توانید به این مقاله مراجعه کنید: اتاق خواب کودک

دلایل جدا کردن اتاق خواب کودکان

به دلیل نیازهای متعددی که نوزاد در بدو تولد دارد، لازم است که در کنار والدین بخوابد تا به نحو احسن به او رسیدگی شود؛ اما با زیادتر شدن سن نوزاد و رسیدن او به دوران کودکی، به دلیل وابستگی که به والدین خود پیدا کرده است، جدا کردن اتاق خواب کودکان از والدین کار بسیار دشواری می شود. کاهش میزان وابستگی کودک به پدر و مادر یکی از عوامل اصلی و مهم برای رشد کودک است. زمانی که کودک در کنار والدین خود می خوابد، این ذهنیت برای او شکل می گیرد که همیشه چند نفر مراقب او هستند. در نتیجه کودک هیچ مراقبتی را نمی آموزد و در نهایت تمامی مهارت ها و استعداد هایش سرکوب می شود. همین امر باعث وابستگی کودک می شود که در زندگی آینده ی کودک مشکلاتی را ایجاد خواهد کرد. مراقبت مداوم والدین از کودک باعث لطمه به استقلال و اعتماد به نفس کودک می شود.

هدف والدین از تربیت کودک ، تحویل فردی سالم و خوشحال و با استعداد به جامعه است. تمامی والدین دوست دارند کودکانی جسور و مستقل که از اعتماد به نفس بالایی برخوردارند، داشته باشند. چنین کودکانی می توانند بر مشکلات زندگی غلبه کنند. اما تمامی این موارد باید از دوران کودکی در کودک نهادینه شود و در صورت جدا کردن اتاق خواب بچه ها در زمان درست، دست یافتن به این اهداف کار آسان تری خواهد بود.

علاوه بر این موارد ، خوابیدن کودک در اتاقی مشترک همراه والدین و عدم اقدام برای جدا کردن اتاق خواب کودک باعث کم شدن صمیمت والدین نیز می شود. با اینکه سلامت و راحتی کودک برای والدین اولویت اول آن هاست، اما داشتن زندگی زناشویی سالم نیز در سلامت جسم و روان کودک موثر است. اگر کودک مرتب در کنار والدین خود باشد، ، دیگر حریم خصوصی مشخصی برای والدین باقی نمی ماند.

اتاق خواب کودک از چه سنی باید جدا شود ؟

همان طور که قبلا گفتیم، جدا کردن اتاق خواب کودکان تا قبل از 6 ماهگی به هیچ وجه توصیه نمی شود؛ زیرا کودک در برهه ی بسیار حساس و آسیب پذیری قرار دارد که تنها در کنار خانواده می تواند به آرامش برسد. از سوی دیگر نگرانی ها بابت مشکلات تنفسی و سندروم مرگ ناگهانی شیرخواران دلیلی مضاعف بر این است که کودک جلوی دیدگان والدین باشد.

کودک از یک سالگی می تواند در اتاقی جداگانه بخوابد، اما ایده آل ترین سن برای جدا کردن اتاق خواب بچه 2 سالگی او است. در این سن اکثر کودکان از نظر روانی ثبات بیشتری دارند و گریه های آن ها نیز کمتر می شود. هرچند قبل از جدا کردن اتاق خواب کودک از والدین باید به روحیات کودک توجه کرد، اما جدا کردن زودهنگام و یا با اجبار، نه تنها در استقلال و اعتماد به نفس آن ها تاثیر مثبت نمی گذارد بلکه باعث پس زدگی و عدم حس امنیت همیشگی در کودک می شود.

بنابراین قبل از هرگونه اقدام برای جدا کردن اتاق خواب کودک باید به تمامی رفتارها و الگوهای خواب کودک دقت کرد.