چگونه بیش فعالی در نوزادان را تشخیص دهیم؟!

دوران نوزادی در بین اکثر مردم معمولا تا یک سالگی تلقی می شود‌ ولی این دوره در حقیقت از زمان تولد تا پایان یک ماهگی فرد است. این دوران در زندگی هر شخص بسیار مهم بوده و یکی از مراحل اساسی رشد محسوب می شود و در این دوره نوزاد سعی می کند در زمینه رفتاری و جسمی با محیط بیرون از رحم، خود را مطابقت دهد. ما در این مقاله قصد داریم بیش فعالی در نوزادان را بررسی کنیم پس با ما همراه باشید.

علائم بیش فعالی نوزاد

گریه کودکان امری کاملا طبیعی است ولی زمانی از حد عادی بیشتر می شود و این گریه طولانی برای اطرافیان و والدین ناخوشایند است حتی شاید خود نوزاد نیز از این بابت احساس بدی داشته باشد. در مواردی نیز آرام کردن ها به سختی صورت می گیرد.

گریه مداوم در واقع به گریه طولانی، ناخوشایند، بدون دلیل و غیر قابل ساکت شدن گفته می شود که  در سه ماه نخست زندگی نوزاد شیوع زیادی دارد اما اگر از 3 ماه گذشت، در واقع باید نگران بیش فعالی نوزادان شد.

از علادم دیگر بیش فعالی نوزاد می توان به خواب آن ها اشاره کرد که سخت به خواب رفتن و بیدار شدن متوالی در طول شب از جمله این علائم است. استفراغ کردن، بی توجهی به شیر، نداشتن اشتها و مشکلات بلع از جمله مشکلات تغذیه ای نوزاد بیش فعال است.

نوزادان بیش فعال نسبت به سایر بچه ها به توجه و مراقبت بیشتری نیاز دارند. از دیگر خصوصیات آن ها می توان پریشانی، ناراحتی در هنگام سرگرم شدن و یا لمس شدن اشاره کرد که منجر به گریه مداوم آن ها می شود. پدر و مادر این نوزادان باید به طور دائم این نوزادان را به آغوش بگیرند و یا تکان دهند که باعث خستگی آن ها می شود.

از دیگر ویژگی بیش فعالی نوزادان می توان بی قراری و بی تابی اشاره کرد. بیش فعالی در نوزاد باعث می شود که در خواب با مشکلاتی مواجه شده و ساعت خواب کمی داشته باشند. همچنین در رفتار نوزاد بی قرار به سختی شیر خوردن نیز مشهود است.

معمولاً بیش فعالی در نوزادان در خلق و خوی آن ها نیز تغییراتی ایجاد می کند و باعث بروز رفتارهایی مانند ضربه زدن به اطراف توسط پاها، جیغ کشیدن و بی قراری می شود. در موارد بسیاری، این بچه ها رفتارهای دردسر ساز مانند تکان خوردن زیاد در گهواره و تخت و یا زدن سر به کناره های گهواره را نیز بروز می دهند.

اگر چه علائم بیش فعالی در نوزادان، معمولا رفتار طبیعی تلقی می شود ولی در صورتی که این رفتارها با رشد کودک و افزایش سن نیز همراه او بود، مشورت با پزشک ضروری است.

اقدامات لازم برای والدین در مواجهه با بیش فعالی کودک نوزاد

چنانچه والدین درباره بیش فعالی کودک نوزاد خود احساس نگرانی می کنند و حس می کنند رفتار های عادی ندارد و به اختلال بیش فعالی نوزاد دچار شده، نیاز است که حتماً با پزشک متخصص مشورت کنند، به دلیل اینکه ممکن است مشکلات به وجود آمده برای نوزاد به راحتی حل نگردد.

نیاز است که والدین به شرایط نوزاد دقت کرده و در زمان های مختلف شرایط جسمی او را بنویسند تا پزشک بتواند ارزیابی بهتری برای تشخیص بیش فعالی در نوزادان داشته باشد.

شما می توانید بر اساس چهار رفتار این بیماری را تشخیص دهید. اینکه کودک بیش از حد گوشه گیر باشد و از بودن در جمع اجتناب کند و یا بیش از اندازه فعالیت کند که نتوان آن را کنترل کرد. یکی دیگر از عواملی که به تشخیص بیش فعالی کودک کمک می کند، خواب بیش ازاندازه یا بی خوابی شدید است . ادامه این مطلب را می توانید در این مقاله ببینید: بیش فعالی کودکان

از این شرایط جسمی می توان به تعداد تکرار حالت های نوزاد، زمان رخ دادن آن در طول شب یا روز، نحوه آرام کردن نوزاد اشاره کرد. کمک گرفتن از سایر پدر و مادرها که چنین شرایطی را تجربه کرده اند مفید خواهد بود اما از اطرافیانی که تجربه ندارند مشورت نگیرید.

برخی از والدین با دیدن مشکلات نوزاد همچون گریه مداوم، نخوابیدن و نخوردن شیر و حواس پرتی احساس ناامیدی می کنند و حتی ممکن است افسرده شوند. اما بهتر است آرامش داشته باشند تا بتوانند به کودک خود در زمینه بیش فعالی در نوزادان کمک کنند.